Przełom w farmakologicznym leczeniu otyłości?

Marlene Busko. Major Breakthrough? Average 10% Weight Loss With Semaglutide. Medscape

Podczas wirtualnego kongresu ObesityWeek®  zaprezentowano wyniki badania 3 fazy nad podskórnym semaglutydem (agonista GLP-1) u 611 osób (80% kobiet) z otyłością lub nadwagą, ale bez cukrzycy. Średni wiek pacjentów wynosił 46 lat, średnie BMI 38 kg/m2.  Lek w dawce 2,4 mg/tydzień (większej  niż  maksymalnie 1 mg/tydzień w cukrzycy) porównano z placebo w 68 tygodniowej obserwacji.

Obie grupy otrzymały także intensywne poradnictwo w zakresie stylu życia – 30 sesji dotyczących diety i wysiłku fizycznego. Przez pierwsze 8 tygodni uczestnicy otrzymywali zestawy dietetyczne 1000-1200 kcal/dobę, w następnym czasie zalecano spożywanie 1200-1800 kcal w posiłkach przygotowywanych we własnym zakresie.

Po 68 tygodniach średnia waga zmniejszyła się w stosunku do wartości wyjściowej o 16,0% w grupie semaglutydu w porównaniu do 5,7% w grupie placebo (P <0,0001) –  średnio o 10.6 kg więcej w grupie aktywnie leczonej.

Utrata wagi wyniosła ≥ 15% i ≥ 20% u odpowiednio 56% vs 13% i  36% vs 4%, a więc odpowiednio u ponad połowy i ponad jednej trzeciej wśród aktywnie leczonych. Odsetek uczestników ze stanem przedcukrzycowym zmniejszył się z 48% do 7% w grupie semaglutydu i z 53% do 26% w grupie placebo.

Różnica ponad 10 punktów procentowych w porównaniu z placebo/samym poradnictwem (10,6 kg) jest większa niż dla zarejestrowanych w USA leków, jak naltrekson-bupropion, liraglutyd,  fentermina/topiramat  (niedostępny w Europie).

Zdaniem autorów, jeśli lek otrzyma wskazanie, może stanowić przełom w leczeniu otyłości. Efekt tej wielkości poprawi ryzyko kardiometaboliczne (ciśnienie tętnicze,  glikemię, bezdech nocny) znacznie bardziej niż utrata wagi rzędu 5-10% przy dotychczasowych metodach postępowania.

Bardziej krytycznie nastawieni eksperci zwracają uwagę, że:

– aby efekt był trwały, należy rozważyć bezterminowe przyjmowanie  leku (jak obecnie np. statyny)

– potrzebne są dane na temat twardych punktów końcowych oraz długoterminowego bezpieczeństwa

– duże ograniczenie obecnie stanowi koszt leczenia

Opracowano na podstawie: Medscape, 5 listopada 2020

Marcin Kargul

 

Dodaj komentarz