Jak zakażenie COVID-19 szerzy się wśród domowników?

Qin-Long Jing i wwsp. Household secondary attack rate of COVID-19 and associated determinants in Guangzhou, China: a retrospective cohort study. Lancet Infect Dis 2020 online (dostępny pełen tekst)

W Lancet Infectious Disease ukazała się praca poświęcona ryzyku zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w warunkach domowych. Retrospektywna analiza opiera się na bazie  danych  Guangzhou Center for Disease Control and Prevention w Chinach.

W okresie 07.01-18.02.2020  zidentyfikowano 349 potwierdzonych laboratoryjnie przypadków COVID-19 – 215 przypadków  zdefiniowano jako pierwotne a 134 jako wtórne (wszystkie kontakty osób z pierwotnym zakażeniem zostały zidentyfikowane i poddane kwarantannie oraz dwukrotnemu badaniu na obecność wirusa RT-PCR  w 1 i 14 dniu).

Ryzyko zakażenia wtórnego wynosiło średnio 17,1% i   znamiennie rosło z wiekiem (<20 lat: 5,2%; 20-59 lat: 14,8% i  ≥60 lat: 18,4%).

Zidentyfikowano 195 odrębnych grup (np. wspólne zamieszkanie). Średnia wielkość grupy wynosiła 6 osób. 1964 osób z kontaktów (82,9%) nie było zakażonych. Wśród 195 grup, do wtórnego zakażenia nie doszło w 138 (71%).

Wśród łącznie 349 przypadków COVID-19 najczęstszymi objawami były gorączka (74%), kaszel (59%),  zmęczenie (21%), ból gardła (17%a), dreszcze (16%). 5% przypadków było bezobjawowych. Zmiany radiograficzne odnotowano u 80%.

Wyniki sugerują, że wirus SARS-CoV-2 jest bardziej zakaźny w okresie inkubacji niż okresie objawowym i z tym może wiązać się jego większa domowa transmisja niż Sars-CoV i MERS.

Autorzy podkreślają, że oprócz wykrywania przypadków i ich izolacji istotna jest szybka identyfikacja kontaktów i kwarantanna tych osób.

W trakcie trwania badania prawdopodobieństwo zakażenia domowego znacząco spadało, co może wskazywać na skuteczność podjętych personalnych działań profilaktycznych wraz z większą wiedzą na temat pandemii.

Opracowano na podstawie: Lancet Infectious Diseases, 17 czerwca 2020

Marcin Kargul

Dodaj komentarz