Co nowego w leczeniu hipolipemizującym – “szczepionka” na LDL?

Jennifer Abbasi. Cardiovascular Corner—Stable Coronary Artery Disease, An LDL “Vaccine,” and Anti-inflammatories. JAMA 2020. Published online (dostępny pełen tekst)

Powszechnie stosowane statyny u wielu pacjentów  nie pozwalają na osiągnięcie celów leczenia hipolipemizującego. Jak dodatkowe leki wytyczne zalecają ezetymib oraz inhibitory PCSK9.

W lutym 2020 r. został zaakceptowany przez FDA Kwas bempedoiczny (bempedoic acid) wskazany u osób przyjmujących maksymalnie tolerowaną dawkę statyny.

Kolejnym oczekiwanym lekiem jest inclisiran będący syntetyczną cząsteczką RNA hamującą syntezę PCSK9. Lek jest tzw.  siRNA (od ang. small interfering RNA) – krótkim interferującym RNA, dwuniciową cząsteczką RNA o długości około 20–25 par zasad, która powoduje wyciszanie ekspresji genów o homologicznej sekwencji (RNAi). Lek podaje się podskórnie w obecności klinicysty w długich odstępach czasowych (stąd bywa nazywany “szczepionką na LDL”).

W piśmie New England Journal of Medicine opublikowano wyniki badań ORION 10 i ORION 11 (Inclisiran for Participants With Atherosclerotic Cardiovascular Disease and Elevated Low-density Lipoprotein Cholesterol). Do badań włączono pacjentów z chorobą wieńcową lub jej ekwiwalentami i średnim wyjściowym  stężeniem LDL ok. 105 mg/dL, 89-95% wyjściowo przyjmowało statyny. Łącznie u ponad 3000 pacjentów porównywano inclisiran 284 mg z placebo. Lek podawano 1 i 90 dnia a następnie co pół roku do 540 dnia obserwacji, uzyskując około 50% obniżenie stężenia cholesterolu LDL w porównaniu z placebo, przy dobrej tolerancji leczenia.

Producent wystąpił do FDA o rejestrację leku w grudniu 2019 r. Przy statynoterapii dużym problemem jest nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich. Leki długo działające mogą być bardzo pomocne w tym zakresie. Jeśli potwierdzą się długoterminowa skuteczność i bezpieczeństwo inclisiranu, może on otworzyć wrota dla szerokiego zastosowania   siRNA w terapii powszechnych chorób przewlekłych.

Opracowano na podstawie: JAMA, 28 marca 2020

Marcin Kargul

Dodaj komentarz