Suplementacja witamin i minerałów – co powinno się radzić pacjentom?

JoAnn E. Manson;  Shari S. Bassuk. Vitamin and Mineral Supplements. What Clinicians Need to Know. JAMA. Published online (dostępny pełen tekst)

Rynek suplementów diety, obejmujący ponad 90 tysięcy produktów, warty jest w USA około 30 miliardów dolarów. Co najmniej 1 suplement przyjmuje 52% dorosłej populacji, 10% stosuje co najmniej 4 preparaty.

Mimo początkowego entuzjazmu, randomizowane badania nie potwierdziły wyraźnych  korzyści klinicznych suplementów w prewencji pierwotnej i wtórnej chorób przewlekłych niezwiązanych z niedoborami. Co więcej,  wyniki niektórych badań sugerują, że przekraczanie  zalecanego dziennego spożycia  (recommended dietary allowance, RDA) beta karotenu, witaminy E, selenu czy kwasu foliowego może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem  zgonu, raka i/lub udaru krwotocznego.

Lekarze powinni przypominać pacjentom, że przyjmowanie suplementów nie jest substytutem zdrowej, zbilansowanej diety, która zawiera  szeroki zakres ważnych składników żywieniowych w optymalnych proporcjach. Witaminy i minerały zawarte w żywności są lepiej przyswajane a pojedyncze substancje w skoncentrowanej formie mogą powodować działania niepożądane.

Porady lekarskie powinny prowadzić do ograniczania nadużywania suplementów przez  ogólnie zdrowe osoby. Podczas  wizyty należy zapytać o stosowane suplementy, również dla oceny ewentualnych interakcji. Dla przykładu, przyjmowanie witaminy K może ograniczyć skuteczność warfaryny a biotyna (wit. B7) zaburza oznaczenia troponin i inne testy laboratoryjne. Użyteczne mogą być przyjazne pacjentom aplikacje sprawdzające interakcje, np. na stronie drugs.com.

Chociaż suplementy diety nie są rekomendowane w populacji ogólnej, celowana suplementacja może mieć uzasadnienie o określonych grupach zwiększonego ryzyka, gdy sama dieta nie zaspokaja zapotrzebowania. Artykuł z serii „Viewpoint” w JAMA omawia zalecane stosowanie suplementacji w ciąży, u niemowląt i dzieci, u osób w wieku średnim i starszym oraz w szczególnych stanach chorobowych (stan po operacji bariatrycznej, anemia złośliwa,  nieswoiste zapalenia jelit, osteoporoza, zwyrodnienie plamki żółtej)  i przy przyjmowaniu określonych leków (metformina, inhibitory pompy protonowej).

Opracowano na podstawie: JAMA, 5 lutego 2018

Marcin Kargul

Dodaj komentarz