Leczenie niewydolności serca w praktyce: klasy leków i dawkowanie – porównanie polskich i międzynarodowych wyników rejestru QUALIFY

Grzegorz Opolski i wsp. Adherence to the guidelines on the management of systolic heart failure in ambulatory care in Poland. Data from the international QUALIFY survey. Pol Arch Intern Med. 2017 Oct 31;127(10):657-665 (dostępny pełen tekst)

Opublikowano wyniki analizy polskiej populacji w ramach rejestru QUALIFY  (QUAlity of adherence to guideline recommendations for Life‑saving treatment in heart failure) oceniającego leczenie niewydolności serca (NS) z obniżoną frakcją wyrzutu.

Rejestr QUALIFY prowadzony był w 35 krajach, każdy lekarz włączał kolejnych 10-15 chorych ambulatoryjnych z frakcją wyrzutu ≤  40% i hospitalizacją z powodu zaostrzenia NS w poprzedzającym okresie 1-15 miesięcy (n=7092). W Polsce włączono 209 pacjentów w średnim wieku 67,4 lat, 77% mężczyzn.

Beta blokery oraz ACE-I (ARB przy nietolerancji ACE-I) uważa się za leczenie komplementarne, które jest zalecane od momentu rozpoznania NS z obniżoną frakcją wyrzutu. Przy utrzymywaniu się objawów zalecane jest dołączenie MRA (antagoniści receptora mineralokortykosteroidowego) a w następnym kroku m.in. iwabradyny (przy rytmie zatokowym i  spoczynkowej akcji serca > 70/min (wg ChPL > 75/min).

W tabeli przedstawiono  analizę przyjmowania zalecanych przez wytyczne leków w badanej polskiej populacji:

Leki (% przyjmujących) Dawka docelowa Co najmniej 50% dawki docelowej
Beta blokery (96,7%) 17,7% 64,1%
ACE-I/ARB (91,9%) ACE-I:  27,4%, ARB: 4,0% 68,5%, 52,0%
MRA (73,2%) 66,0% 97,4%
Iwabradyna (13,9%) 13,8% 69%

 

Częstość stosowania beta blokerów, ACE-I/ARB i MRA  była w Polsce porównywalna, a nawet nieco wyższa, niż w analizie wyników międzynarodowych. Również  częstość stosowania  dawek ⩾ 50% dawki dobowej   była w Polsce nieco wyższa (beta blokery: 64,1% vs 51,8%; ACE-I: 68,5% vs 63,3%). Częstość osiągania dawek docelowych była zarówno w Polsce jak i w analizie międzynarodowej niska (beta blokery 17,7% vs 14,8%, ACE-I 27,4% vs 27,9%).

Rzadziej w Polsce stosowano natomiast iwabradynę ( 13,9% vs 33,4%). Jako dawkę docelową przyjęto 2 x 7,5 mg, ale w przypadku tego leku cel leczenia jest definiowany bardziej obniżeniem częstości akcji serca niż osiągniętą dawką. O nieadekwatnym stosowaniu iwabradyny może świadczyć też, że tylko u 39,2% pacjentów częstość akcji serca wynosiła < 70/min.

Zdaniem autorów większość chorych na niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutu ma przepisane zalecane leki z grup beta blokerów, ACE-i/ARB i MRA, ale dawkowanie jest  nieadekwatne.  Suboptymalne  jest  również stosowanie iwabradyny.

Opracowano na postawie: Polish Archives of Internal Medicine, 29 października 2017

Marcin Kargul