Czy upowszechnienie nowych leków przeciwcukrzycowych wpłynęło na wyrównanie cukrzycy i częstość hipoglikemii? Dane z USA

Kasia J. Lipska i wsp. Trends in Drug Utilization, Glycemic Control, and Rates of Severe Hypoglycemia, 2006–2013.

W ostatnich latach wprowadzono do lecznictwa nowe terapie hipoglikemizujące, obecnie w USA stosowanych jest 12 klas leków przeciwcukrzycowych. Większość nowych  leków ma w założeniu charakteryzować się niższym ryzykiem hipoglikemii, są one jednak zarazem znacznie droższe.

W Diabetes Care opublikowano pracę oceniającą, jak zmieniła się terapia cukrzycy typu 2 w latach 2006-2013 i czy wpłynęło to na parametry wyrównania cukrzycy i częstość hipoglikemii. Posłużono się danymi ponad 1,6 miliona amerykańskich pacjentów.

W omawianym okresie wzrosła częstość stosowania metforminy (z 47.6% do 53.5%), inhibitorów DPP-4 (z 0.5% do 14.9%), analogów GLP-1 (z 3,3% do 5%) i  insulin (z 17.1% do 23.0% – głównie wzrost stosowania analogów).

Zmniejszyło się stosowanie pochodnych sulfonylomocznika (z 38.8% do 30.8%) i  glitazonów (z 28.5% do 5.6%).

Odsetek pacjentów ze stężeniem  HbA1c <7% zmniejszył się z  56.4% do 54.2% (P < 0.001). Wzrosła częstość źle wyrównanej cukrzycy – HbA1c ≥ 9% i HbA1c 8 -9% (odpowiednio z 9.9% do 12.2% i  z 9.9% do 10.6%).

Częstość ciężkiej hipoglikemii nie uległa zmianie (1.3 na 100 pacjentolat), zmniejszyła się nieco w najstarszej grupie wiekowej (z 2.9 do 2.3) a zwiększyła u pacjentów z chorobami towarzyszącymi (z 3.2 na 3.5).

Zdaniem autorów w ostatnich latach koszty leczenia cukrzycy wzrosły bardzo znacząco, za co w największym stopniu odpowiadają koszty farmakoterapii. Mimo częstszego stosowania nowych klas leków, nie odnotowano poprawy wskaźników wyrównania cukrzycy ani ograniczenia częstości hipoglikemii. Dalsze badania są konieczne dla dokładniejszej oceny wartości klinicznej i opłacalności nowych terapii.

Opracowano na podstawie: Diabetes Care, kwiecień 2017

Marcin Kargul