Iwabradyna w niewydolności serca – korzystne oddziaływanie w zaburzeniach erekcji

K.U. Mert i wsp. Effects of heart rate reduction with ivabradine on the international index of erectile function (IIEF-5) in patients with heart failure. Aging Male 2017

Dysfunkcja śródbłonka ogrywa zasadniczą rolę w patofizjologii zaburzeń erekcji (ZE), a także w niewydolności serca (NS). ZE w niewydolności serca mogą być następstwem wielu czynników, w tym także konsekwencją stosowanej farmakoterapii. Zaburzenia te dodatkowo negatywnie wpływają na komfort życia chorych.

Z badań eksperymentalnych wynika, że stosowanie iwabradyny może poprawić ZE, stąd celem opublikowanej pracy była ocena oddziaływania iwabradyny na ten typ zaburzeń w grupie chorych z NS,  na podstawie kwestionariusza IIEF-5 (Internationa Index of Erectile Function 5).

Wstępnie, badaniem objęto 29 mężczyzn w wieku 18-70 lat, z NS od co najmniej roku, z frakcją wyrzucania (EF) <40%, ze spoczynkową częstością rytmu zatokowego powyżej 70. Ostatecznie do badania włączono 24 chorych , którzy uzyskali poniżej 22 pkt w kwestionariuszu, co uznano  za potwierdzenie występowania ZE.

Badanie kwestionariuszowe wykonywano na początku oraz po 6 miesiącach obserwacji. W badanej grupie, etiologia niedokrwienna NS była stwierdzona u 91% chorych, a do najczęściej zdiagnozowanych chorób współistniejących należało nadciśnienie tętnicze ( 73%) oraz hiperlipidemia (41%). Analiza farmakoterapii wykazała, że diuretyki zalecano u 77% chorych, inhibitory konwertazy/ sartany stosowano u 77% pacjentów, beta blokery u 64%, a spironolakton u 27%. Wyjściowa EF wynosiła 25.5%  i nie zmieniła się istotnie w trakcie obserwacji.

Iwabradyna była stosowana w dawce wyjściowej 2 x 5 mg i zwiększana do dawki 2 x 7,5 mg po miesiącu terapii. Po 6 miesiącach obserwacji uzyskano zwolnienie częstości rytmu serca z 87,6/min do 76,2/min, a także zwiększenie ilości punktów uzyskanych w kwestionariuszu IIEF-5 z 13,5pkt. do 15,1 pkt. (p=0,003). Co więcej, wykazano także ujemną korelację  pomiędzy zmniejszeniem częstości rytmu serca a  poprawą na podstawie ilości punktów z kwestionariusza.

W podsumowaniu autorzy pracy wskazują na wstępne pozytywne przesłanki potwierdzające korzystny wpływ zwolnienia częstości rytmu serca na ZE podczas terapii iwabradyną, podkreślając konieczność uwzględniania tego aspektu w poprawie współpracy oraz komfortu życia pacjentów z NS.

Opracowano na podstawie: Aging Male, sierpień  2017

Tomasz Rywik

 

 

Dodaj komentarz