Długość snu a ryzyko zgonu i chorób sercowo-naczyniowych

Yin J i wsp. Relationship of Sleep Duration With All-Cause Mortality and Cardiovascular Events: A Systematic Review and Dose-Response Meta-Analysis of Prospective Cohort Studies. J Am Heart Assoc. 2017 Sep 9;6(9) (dostępny pełen tekst)

W ostatnich latach coraz więcej badań sugeruje związek zbyt krótkiego i zbyt długiego snu z umieralnością całkowitą oraz   chorobowością sercowo-naczyniową. Dotychczasowe dane nie są jednak spójne, nie wiadomo też czy zależność ta ma charakter dawka-skutek (dose-response).

W Journal of the American Heart Association opublikowano metaanalizę poświęconą temu zagadnieniu, która objęła 67 prospektywnych badań obserwacyjnych z udziałem ponad 3,5 mln ogólnie zdrowych uczestników.

Stwierdzono, że krzywa zależności pomiędzy długością snu a czterema analizowanymi punktami końcowymi (umieralność całkowita, wszystkie choroby sercowo-naczyniowe, choroba wieńcowa i udar) ma kształt krzywej U. Najniższe ryzyko obserwowano dla długości snu ok. 7 godzin.

Dla umieralności całkowitej, skrócenie snu o każdą godzinę  wiązało się ze zwiększeniem względnego ryzyka zgonu o 6% (RR 1.06, 95% CI, 1.04–1.07), a wydłużenie o każdą godzinę ze zwiększeniem względnego ryzyka zgonu o 13% (RR 1.13, 95% CI, 1.11–1.15). Zależności z innymi punktami końcowymi były podobne.

W dyskusji autorzy omawiają potencjalne mechanizmy obserwowanych zależności.

Dla zbyt krótkiego snu mogą to być  to zaburzenia endokrynologiczne (zmniejszone wydzielanie testosteronu i melatoniny) i metaboliczne (niskie stężenie leptyny, wysokie greliny). Ponadto wykazano związek krótkiego snu ze zwapnieniami tętnic wieńcowych. Wreszcie, w przypadku pracy zmianowej obserwowano zwiększone ryzyko sercowo-naczyniowe.

Dla zbyt długiego snu mechanizmy są bardziej hipotetyczne. Ryzyko może wiązać się z nieujawnionymi chorobami przewlekłymi, np.  obturacyjnym bezdechem nocnym. Długi sen wynikać może z jego nadmiernej fragmentacji, która wykazuje związek z zaawansowaną miażdżycą a także udarami podkorowymi. Ponadto, długi sen może wiązać się  z uznanymi czynnikami ryzyka: depresją, niskim statusem społeczno-ekonomicznym i edukacją, bezrobociem.

Dla potwierdzenia tych mechanizmów i ustalenia przyczynowości konieczne są długookresowe badania randomizowane.

Opracowano na podstawie: Journal of the American Heart Association, 7 wrezsnia 2017

Marcin Kargul

,

Dodaj komentarz