Intensywne leczenie hipotensyjne nie dla wszystkich. Nowe dane z badania SPRINT

Increased all-cause mortality with intensive blood-pressure control in patients with a baseline systolic blood pressure of ≥160 mm Hg and a Lower Framingham risk score: a cautionary note from SPRINT. 2017 ESC  Presentation (dostępne slajdy)

W opublikowanym w 2015 r. badaniu SPRINT wykazano, że intensywne leczenie hipotensyjne (cel ciśnienie skurczowe <120 mm Hg) w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym (<140 mm Hg) wiązało się z istotną   redukcją powikłań sercowo-naczyniowych o 25% oraz  redukcją  śmiertelności całkowitej  o 27%.

Podczas kongresu ESC 2017 zaprezentowano analizę post hoc tej próby klinicznej, która sugeruje, że nie wszyscy pacjenci odnoszą takie korzyści.

W podgrupie z wyjściowym ciśnieniem skurczowym ≥160 mm Hg oraz relatywnie niskim 10 letnim ryzykiem sercowo-naczyniowym oznaczonym  skalą Framingham (<31,3%) przy leczeniu intensywnym stwierdzono wyższe ryzyko zgonu ze wszystkich przyczyn (HR 3.12, 95% CI 1.00–9.69) i  z przyczyn nie sercowo-naczyniowych (HR 2.60, 95% CI 0.81–8.31).

U pacjentów z ciśnieniem skurczowym ≥160 mm Hg i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym korzyści z leczenia intensywnego przeważały nad  szkodami.

Przedstawiający analizę  Dr Tzung-Dau Wang (National Taiwan University Hospital, Taipei City) stwierdził:

Chociaż wyniki wymagają dalszej weryfikacji, warto wziąć pod uwagę, że uniwersalny cel leczenia <120 mm Hg może nie być najlepszy dla wszystkich.

Komentujący dla portalu Medscape Dr Maklim Graham, przewodniczący  Joint European Societies Cardiovascular Prevention Committee podkreślił, że każda analiza post hoc traktowana jest jako generująca hipotezę wymagającą  potwierdzenia. Jednakże, nawet intuicyjnie, zbyt agresywne obniżanie ciśnienia może przynosić szkody, zwłaszcza u starszych pacjentów – prawdopodobnie z powodu hipotonii ortostatycznej.

Jego zdaniem:

Nie sądzę aby ludzie byli całkiem przekonani co do agresywnych celów leczenia sugerowanych przez główne wyniki badania SPRINT. Myślę że muszą one być zreplikowane zanim stanie się to  praktyką kliniczną.

Opracowano na podstawie: Medscape, 7 września 2017

Marcin Kargul

Dodaj komentarz