Intensywne leczenie nadciśnienia w badaniu SPRINT w ocenie pacjentów: wpływ na tolerancję i satysfakcję z leczenia

Dan R. Berlowitz i wsp. Effect of Intensive Blood-Pressure Treatment on Patient-Reported Outcomes. N Engl J Med 2017; 377:733-744

W opublikowanym w 2015 r. badaniu SPRINT (Systolic Blood Pressure Intervention Trial) w grupie leczonej intensywnie (cel ciśnienie skurczowe <120 mm Hg) stwierdzono znaczącą redukcję częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych o 25% i śmiertelności całkowitej  o 27% w porównaniu z leczeniem standardowym (cel <140 mm Hg).

Nie wszyscy eksperci zostali  przekonani co do celowości zmiany zalecanych wartości ciśnienia tętniczego, zwłaszcza że wcześniejsze badania nie  były jednoznaczne. American College of Physicians utrzymało w swoich wytycznych poziom 140 mm Hg.

Jedną z najpoważniejszych obiekcji jest kwestia tolerancji terapii intensywnej. W New England Journal of Medicine opublikowano pracę poświęconą temu zagadnieniu.

Dane z badania SPRINT (n=9361) analizowano pod kątem wyników opartych na opinii pacjentów (patient-reported outcomes). Używano  skal Veterans RAND 12-Item Health Survey i Patient Health Questionnaire 9-item depression scale (PHQ-9), oceniano także satysfakcję z leczenia i stosowanie się do zaleceń.

Badani w grupie intensywnego leczenia przyjmowali średnio jeden lek hipotensyjny więcej, ich ciśnienie skurczowe było średnio niższe o 14,8 mm Hg. W ciągu obserwacji o medianie 3 lat nie odnotowano istotnych różnic w zakresie analizowanych wskaźników opinii pacjentów. W grupie leczonej intensywnie odnotowano znamienną statystycznie ale nieistotną klinicznie wyższą satysfakcję z leczenia.

Analizowane wskaźniki  nie różniły się także w podgrupach pacjentów potencjalnie najbardziej wrażliwych na nietolerancję leczenia intensywnego – w podeszłym wieku, z zespołem kruchości, z chorobami współistniejącymi, z zaburzeniami poznawczymi.

Jak stwierdził główny autor (Dr Dan R Berlowitz, Bedford VA Hospital and Boston University):

Ocenialiśmy czynniki ważne dla ludzi: jak się czują podczas leczenia, jaki jest ich nastrój, w jakim stopniu odczuwają zmęczenie lub energię, czy mogą wykonywać zamierzone czynności. To wspaniale zmniejszać chorobowość i śmiertelność sercowo-naczyniową, ale nie byłoby dobrym pomysłem, gdyby z tego powodu ludzie czuli się nieszczęśliwi.  Jednakże w tym aspekcie nie było różnic (miedzy grupami).

Opracowano na podstawie: NEJM, 24 sierpnia 2017

Marcin Kargul