Paradoks aktywności fizycznej: dlaczego wysiłek związany z pracą może nie być korzystny dla zdrowia?

Andreas Holtermann i wsp. The physical activity paradox: six reasons why occupational physical activity (OPA) does not confer the cardiovascular health benefits that leisure time physical activity does. BJSM Online First (dostępny pełen tekst)

Aktywność fizyczna w czasie wolnym (LTPA, leisure time physical activity) ma szeroko udokumentowany korzystny wpływ na stan zdrowia. Zależność ta nie dotyczy jednak aktywności fizycznej  w pracy (OPA, occupational physical activity), która może mieć wręcz działanie niekorzystne. Jakie są przyczyny tej rozbieżności?

Zdaniem autorów artykułu w British Journal of Sports Medicine:

  1. Zwiększenie sprawności krążeniowo-oddechowej obserwuje się przy krótszych okresach wysiłku fizycznego o wysokiej intensywności (>60-80% maksymalnej wydolności aerobowej). OPA, czyli wysiłek  8 i więcej godzin na dobę przy intensywności >30-35% może mieć niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy
  2. Przy OPA dochodzi do przedłużonego przyśpieszenia akcji serca, co jest niezależnym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego
  3. OPA związane z podnoszeniem ciężkich przedmiotów i/lub długotrwałym wysiłkiem statycznym powoduje utrwalony wzrost ciśnienia tętniczego
  4. Przy OPA często nie ma odpowiedniego czasu na odpoczynek i regenerację co powoduje wyczerpanie organizmu
  5. OPA często wiąże  stresorami psychospołecznymi, brakiem kontroli nad warunkami pracy, szkodliwymi czynnikami środowiskowymi
  6. OPA bez odpowiedniego czasu na regenerację może trwale podwyższać stężenie markerów zapalenia, jak białko C-reaktywne, i w ten sposób sprzyjać miażdżycy

Poznanie mechanizmów leżących u podłoża „paradoksu aktywności fizycznej” i opracowanie odpowiednich interwencji pomoże zredukować nierówności w dziedzinie zdrowia związane ze statusem społeczno-ekonomicznym.

Opracowano na podstawie: British Journal of Sports Medicine, 10 sierpnia 2017

Marcin Kargul