Czy stosować statyny w prewencji pierwotnej w wieku > 75 lat?

Gregory Curfman. Risks of Statin Therapy in Older Adults.  JAMA Intern Med. Published online (dostępny pełen tekst)

Istnieją dowody na korzyści kliniczne statyn w prewencji wtórnej u osób w starszym wieku. Czy jednak osoby w wieku > 75 lat powinny przyjmować statyny w ramach prewencji pierwotnej? W wytycznych US Preventive  Services Task Force stwierdzono, że dostępne dane nie pozwalają na ocenę stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie wiekowej.

Tym niemniej statyny są często stosowane, w prewencji pierwotnej w USA w latach 2011- 2012 przyjmowało je 34,1% osób w wieku > 79 lat w porównaniu do 8,8% w latach 1999-2000.

W subanalizie badań PROSPER, JUPITER i HOPE-3  dla podgrupy> 75 lat  stwierdzono umiarkowaną korzyść w zakresie złożonego punktu końcowego bez wpływu na śmiertelność całkowitą. Obecnie toczy się w Australii badanie STAREE (Statins in Reducing Events in the Elderly), którego wyniki spodziewane są w 2020 r.

W JAMA Internal Medicine opublikowano analizę post hoc badania ALLHAT-LLT ( Lipid-Lowering Treatment to Prevent Heart Attack Trial–Lipid-Lowering Trial) oceniającego prawastatynę vs rutynowa praktyka w latach 1994-2002.

Śmiertelność całkowita w starszym wieku była nieznamiennie wyższa w grupie statyny i wyniosła odpowiednio 15,5% vs 14,2% (HR 1,08; 95%CI,0,85-1,37; P = .55) w grupie 64-75 lat oraz  24,5% vs 18,5% (HR 1,34; 95% CI, 0,98-1,84; P = .07)  w grupie > 75 lat.

Zdaniem autorów komentarza, stosowanie statyn może wiązać się z różnymi zaburzeniami mięśniowo-szkieletowymi (miopatia, mialgia, artropatie, bóle pleców) co może prowadzić upośledzenia funkcjonowania fizycznego i zespołu kruchości (frailty). Statyny mogą wiązać się także z zaburzeniami poznawczymi, upadkami, niesprawnością.

Czynniki te należy brać pod uwagę przy rozważaniu rozpoczęcia lub kontynuacji leczenia statynami w tej grupie wiekowej.

Opracowano na podstawie: JAMA Internal Medicine, 22 maja 2017

Marcin Kargul