Cukrzyca typu 2 – terapia 2017

Jane E. B. Reusch i wsp.  Management of Type 2 Diabetes in 2017. Getting to Goal. JAMA. Published online

Artykuł z cyklu Viewpoint w piśmie JAMA poświęcony jest leczeniu cukrzycy typu 2. Autorzy podkreślają znaczenie podejścia opartego na zasadzie „Pacjent w Centrum Opieki” (patient-centered care). Odnosi się to w pierwszym rzędzie do przedyskutowania i wspólnego z pacjentem (lub jego opiekunami) wyznaczenia celów leczenia.

Wytyczne  American Diabetes Association i European Association for the Study of Diabetes (ADA/EASD) zalecają intensywne leczenie hipoglikemizujące z  celem terapii  HbA1c <7.0%  u pacjentów z nowo zdiagnozowaną cukrzycą, bez powikłań i z  długim oczekiwanym przeżyciem.

U pacjentów z długoletnią cukrzycą, krótkim oczekiwanym przeżyciem,  powikłaniami, chorobami współistniejącymi lub niezdolnych do bezpiecznego przestrzegania intensywnego schematu leczenia optymalna jest strategia terapeutyczna skoncentrowana na bezpieczeństwie i unikaniu  hipoglikemii.

Pacjent musi być zaangażowany w samoopiekę i prozdrowotne zmiany behawioralne. Formalna edukacja obejmuje dietę, aktywność fizyczną, monitorowanie glikemii, wykrywanie powikłań, kwestie związane z farmakoterapią. Bardzo pomocni mogą być edukatorzy diabetologiczni i dietetycy ale ich wykorzystanie jest niedostateczne.

Większość pacjentów wymagać będzie farmakoterapii. Ważne, aby uświadomić chorych o progresywnej naturze  cukrzycy, aby nie obwiniali się za niedostateczny efekt leczenia niefarmakologicznego.

Wytyczne ADA/EASD, jak i inne, jako lek pierwszego rzutu zalecają metforminę u większości pacjentów. Wynika to z jej  skuteczności, bezpieczeństwa, neutralności względem wagi i niskiego kosztu. Są również pojedyncze badania kontrolowane oraz dane z badań obserwacyjnych wskazujące na kardioprotekcję.

Przy nieosiągnięciu celu terapii na metforminie  po ok. 3 miesiącach, zaleca się leczenie skojarzone z lekiem z grupy pochodnych sulfonylomocznika, inhibitorów DPP-4, analogów GLP-1, inhibitorów SGLT-2, glitazonów lub insulin bazalnych. Autorzy podkreślają, że z dodaniem drugiego leku nie powinno się zwlekać do pogorszenia kontroli glikemii.

Leczenie hipoglikemizujące powinno być uzupełnione odpowiednią terapią hipolipemizującą i hipotensyjną.

Opracowano na podstawie: JAMA, 1 marca 2017

Marcin Kargul