Chemoprewencja wtórna raka jelita grubego – metaanaliza

Parambir S Dulai i wsp. Chemoprevention of colorectal cancer in individuals with previous colorectal neoplasia: systematic review and network meta-analysis
BMJ 2016;355:i6188 (dostępny pełen tekst)

US Preventive Services Task Force  zaleca stosowanie małej dawki aspiryny (w USA 81 mg/dzień) w pierwotnej prewencji sercowo-naczyniowej (CVD) i raka jelita grubego u dorosłych w wieku od 50 do 59 lat, u których występuje 10% lub większe 10-letnie ryzyko CVD, prognozowane  przeżycie wynosi co najmniej 10 lat i nie ma narażenia na zwiększone ryzyko krwawienia. U osób w wieku 60-69 decyzja o rozpoczęciu takiej prewencji powinna zostać indywidualnie rozważona.

W zakresie prewencji raka jelita grubego powyższe wytyczne powstały w oparciu o badania obserwacyjne, nie dotyczą one prewencji wtórnej u pacjentów po resekcji neoplazji śródnabłonkowej czy raka.

W BMJ opublikowano wyniki przeglądu systematycznego i metaanalizy sieciowej  metod prewencji wtórnej. Do analizy włączono  14 randomizowanych badań (n=12 234).  Oceniano skuteczność i bezpieczeństwo 10 interwencji  obejmujących małe i duże dawki aspiryny, niesterydowe leki przeciwzapalne (celekoksyb, sulindak), wapń, witaminę D oraz  kwas foliowy osobno i w skojarzeniu.

Stwierdzono, że interwencją najbardziej skuteczną w zapobieganiu zaawansowanemu nowotworowi metachronicznemu w okresie 3-5 lat były niesterydowe leki przeciwzapalne leki (współczynnik ryzyka, odds ratio 0.37, 95% CI 0.24 – 0.53) a następnie małe dawki aspiryny (0.78, 0.43 – 1.38).

Male dawki aspiryny były z kolei interwencją najbezpieczniejszą.

Zdaniem autorów, z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych stosunek korzyści do ryzyka dla niesterydowych leków przeciwzapalnych wydaje się korzystny tylko u osób z wcześniejszą neoplazją wysokiego ryzyka. Aspiryna w małej dawce wydaje się korzystna niezależnie statusu wyjściowej neoplazji.

Decyzja o chemoprewencji powinna być podejmowana wspólnie z pacjentem z uwzględnieniem jego preferencji w kontekście korzyści i ryzyka.

Opracowano na podstawie: BMJ, 5 grudnia 2016

Marcin Kargul