Czy rozpoczynanie leczenia hipotensyjnego od preparatu złożonego może wpłynąć na przestrzeganie zaleceń?

Julie C. Lauffenburger. Effect of Combination Therapy on Adherence Among US Patients Initiating Therapy for Hypertension: a Cohort Study. J Gen Intern Med (2017).

Przy obecnych celach leczenia hipotensyjnego tylko około połowa chorych w USA ma ciśnienie kontrolowane a należy wziąć po uwagę, że być może cele te zostaną obniżone, ponieważ w badaniu SPRINT (Systolic Blood Pressure Intervention Trial) wykazano korzyści z bardziej  intensywnego leczenia (cel ciśnienie skurczowe <120 mm Hg) w porównaniu z  leczeniem konwencjonalnym (<140 mm Hg). W grupie leczenia intensywnego stosowano średnio jeden lek więcej (2,8 vs 1,8).

Praktycznym ograniczeniem terapii hipotensyjnej jest  nieprzestrzeganie zaleceń przez pacjentów. Badania wskazują, że mniej niż połowa pacjentów rozpoczynających leczenie hipotensyjne kontynuuje je po 12 miesiącach.

Badacze z Harvard Medical School analizowali, czy rozpoczynanie leczenia hipotensyjnego od preparatu złożonego może wpłynąć na przestrzeganie zaleceń.

Do retrospektywnego kohortowego badania włączono dane ponad 484 tysięcy pacjentów rozpoczynających leczenie hipotensyjne: (monoterapia: 383 269, leczenie skojarzone odrębnymi lekami: 22 266, preparat złożony: 78 958). Oceniano okres 12 miesięcy od inicjacji leczenia.

W porównaniu do monoterapii, pacjenci rozpoczynający leczenie od preparatu złożonego częściej kontynuowali leczenie po 12 miesiącach (51,2% vs 43%, ). W analizie wieloczynnikowej dało to wyższy o 9% wskaźnik wytrwałości terapeutycznej (persistence).

Pacjenci  rozpoczynający od preparatu złożonego mieli także wyższy o 13% wskaźnik adherence, zdefiniowany jako posiadanie leku  przez co najmniej 80% dni (51,3% vs 42,1%).

Wcześniejsze badania wskazywały na lepsze przestrzeganie zaleceń przy stosowaniu preparatów złożonych w porównaniu do tych samych substancji leczniczych przyjmowanych oddzielnie. Nowa praca rozszerza tę obserwację na porównanie z monoterapią.

Opracowano na podstawie: Journal of General Internal Medicine, 3 stycznia 2017

Marcin Kargul