Poczucie szczęścia a zdrowie

The Lancet. Health and happiness. Lancet 2016;387:1251 (dostępny pełen tekst)

Poczucie szczęścia (happiness) oraz dobrostanu (wellbeing) coraz częściej stanowią przedmiot  zainteresowania medycyny. Komentarz redakcyjny The Lancet zatytułowany jest “zdrowie i szczęście”.

Poczucie szczęścia jest uważane za ważny aspekt globalnej polityki zdrowotnej. ONZ ogłosiła 20 marca Międzynarodowym Dniem Szczęścia. W rządach krajów takich jak Bhutan, Ekwador, Wenezuela czy Zjednoczone Emiraty Arabskie są nawet  ministrowie ds. szczęścia.

Niedawno ogłoszono wyniki badania poczucia szczęścia w 157 krajach świata przeprowadzone prze Instytut Gallupa.  Proszono po 1000 mieszkańców każdego kraju o ocenę swojego poczucia szczęścia w sensie satysfakcji z życia, w skali 1-10.

Globalnie najczęstsza była odpowiedź 5, po ok. jednej szóstej udzieliło odpowiedzi w zakresie 1-3 i 8-10. Najwyższe średnie wyniki odnotowano w krajach skandynawskich i Szwajcarii (7,4-7,5), najniższy w Burundi (2,9). Polska znalazła się na miejscu 58 (5.85). Pozycja w rankingu wykazywała związek z PKB na głowę mieszkańca i z oczekiwaną długością życia w zdrowiu.

Z czysto medycznego punktu widzenia związek pomiędzy poczuciem szczęścia a zdrowiem nie wydaje się bezpośredni. W ostatnim badaniu w ramach UK Million Women Study wykazano, że chociaż przewlekła choroba wiąże się  z brakiem poczucia szczęścia, to sam brak szczęścia bezpośrednio nie powoduje wzrostu ryzyka zgonu, może przyczyniać się do zwiększenia umieralności pośrednio, np. poprzez niezdrowy tryb życia, jak  palenie.

Zdaniem redakcji The Lancet lepsze zrozumienie relacji pomiędzy poczuciem szczęścia i stanem zdrowia powinno przyczynić się do realizacji światowych celów zrównoważonego rozwoju. Jednakże, wskaźniki poczucia szczęścia nie mogą przesłaniać konieczności postępów w zwalczaniu chorób i redukcji umieralności.

Opracowano na podstawie: Lancet, 26 marca 2016