Czy ACE-i i sartany mają korzyści kliniczne w stabilnej chorobie wieńcowej w dobie szerokiego stosowania statyn – nowa meta-analiza

Vu Hoang i wsp. Efficacy of Angiotensin-Converting Enzyme Inhibitors and Angiotensin-Receptor Blockers in Coronary Artery Disease without Heart Failure in the Modern Statin Era: a Meta-Analysis of Randomized-Controlled Trials. Cardiovasc Drugs Ther. 2016 online

Obecne wytyczne europejskie i amerykańskie rekomendują stosowanie w stabilnej chorobie wieńcowej (CAD) inhibitorów konwertazy (ACE-i), ewentualnie sartanów (ARB) w przypadku nietolerancji ACE-i. Z godnie z wytycznymi ESC z 2013 roku „Użycie ARB może więc stanowić alternatywę u pacjentów ze stabilną CAD, jeżeli występują wskazania do stosowania inhibitora ACE, ale takie leczenie nie jest tolerowane. Nie ma jednak badań z oceną klinicznych wyników terapii, w których wykazano by korzystne efekty przyjmowania ARB przez pacjentów ze stabilną CAD”.

Zalecenia te powstały częściowo na podstawie badań prowadzonych przed erą szerokiego stosowania statyn.

W piśmie Cardiovascular Drugs and Therapy opublikowano nową meta-analizę, która uwzględnia efekt związany ze stosowaniem statyn. Włączono do niej 10 badań z ACE-i i 5 badań z ARB (n=78,761) u pacjentów z CAD bez niewydolności serca.

Stosowanie ACE-i wiązało się z redukcją częstości zawałów niezakończonych zgonem (RR 0.83; 95 % CI 0.75–0.91), udarów (RR 0.76; 95 % CI 0.68–0.86), zgonów sercowo-naczyniowych (RR 0.83; 95 % CI 0.72–0.95) i umieralności całkowitej (RR 0.86; 95 % CI 0.80–0.93). Stosowanie ARB było związane tylko z redukcją częstości udarów (RR 0.92; 95 % CI 0.87–0.98).

Kiedy w analizie uwzględniono efekt związany ze stosowaniem statyn, skuteczność ACE-i była nieco mniejsza, ale nadal istotna statystycznie.

Zdaniem autorów wyniki potwierdzają znaczenie stosowania ACE-i w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową.

Opracowano na podstawie: Cardiovascular Drugs and Therapy, 9 lutego 2016

Marcin Kargul