Lęk, depresja i OCD – obszary wspólne

Goodwin GM. The overlap between anxiety, depression, and obsessive-compulsive disorder. Dialogues Clin Neurosci. 2015 Sep;17(3):249-60 (dostępny pełen tekst).

W zaburzeniach lekowych i depresyjnych, poza objawami specyficznymi dla poszczególnych zaburzeń może występować wspólne doświadczanie lęku a nawet dysforii w określonych sytuacjach co implikuje stosowanie tych samych leków. To pokrywanie się objawów jest prawdopodobnie spowodowane wspólnym wymiarem dystresu lub negatywnych emocji, wynikającym ze wspólnej, genetycznie uwarunkowanej predyspozycji i podobnego podłoża neurobiologicznego.

Klasyfikacja DSM V wprowadziła zmiany w klasyfikacji zaburzeń lękowych – przesunięto OCD (obsessive-compulsive disorder) ze spektrum zaburzeń lękowych do oddzielnej grupy: zaburzenia obsesyjno – kompulsyjne i pokrewne, w której umieszczono także dysmorfofobię, zbieractwo, trichotilomanię i zaburzenia związane ze skubaniem skóry. Zaburzenia lękowe obejmują: GAD, fobie specyficzne, fobię społeczną, agorafobię i zaburzenie paniczne. Trzecia grupa obejmuje spektrum zaburzeń pourazowych i stresowych.

Autorzy artykułu dokonują przeglądu czynników przemawiających za celowością z jednej strony łączenia poszczególnych zaburzeń z drugiej za ich rozdzieleniem. Omawiają najczęściej stosowane leki z grup SSRI, inhibitorów MAO, benzodiazepin oraz pochodnych kwasu gammaaminomasłowego.

Zwracają uwagę na potencjalne korzyści związane ze stosowaniem agomelatyny, która okazała się skuteczna w leczeniu zarówno ostrej fazy jak i zapobieganiu zaostrzeń w zaburzeniu lękowym uogólnionym. Szczególnie obiecujący wydaje się brak wpływu na poziom serotoniny co oznacza mniejsze ryzyko zespołu odstawiennego i dysfunkcji seksualnych w porównaniu z innymi lekami.

Opracowanie na podstawie : 2015 Internet /Grudzień 2016

Marzena Firlej