„Cardiac blues” a epizod depresji po incydencie sercowym

Murphy BM i wsp. Patients want to know about the „cardiac blues”. Aust Fam Physician. 2015;44(11):826-32 (dostępny pełen tekst)

Wielu pacjentów doświadcza przemijających ale znaczących zaburzeń emocjonalnych  wkrótce po  incydentach kardiologicznych, tzw.  „cardiac blues”. Dotyczy to chorych po zawale serca lub innych ostrych zespołach wieńcowych czy po zabiegu pomostowania naczyń wieńcowych.

Często doświadczane emocje to: wstrząs psychiczny, obniżony lub labilny nastrój, smutek, obawa, poczucie winy lub gniew. Zmiany nastroju obejmują znużenie, irytację, płaczliwość , utratę przyjemności z wykonywania codziennych aktywności, izolowanie się od innych osób, wczesne budzenie i inne zaburzenia snu, zmiany apetytu i potrzeb seksualnych. Zmiany poznawcze, które typowo towarzyszą tym objawom obejmują zapominanie , trudności w koncentracji, koszmary senne, obniżone poczucie własnej wartości, obawy dotyczące dalszego wypełniania pełnionych ról, szczególnie dotyczące pracy zawodowej, zdrowia fizycznego, niezależności, pesymistycznego widzenia przyszłości.

Uważa się, że prawie wszyscy pacjenci doświadczają co najmniej kilku wymienionych objawów.

Wcześnie pojawiające się dolegliwości traktowane są jako część prawidłowej reakcji emocjonalnej na samą chorobę oraz hospitalizację i ustępują w ciągu 2-3 miesięcy, ale u jednego na pięciu pacjentów rozwijają się objawy spełniające kryteria dużego epizodu depresyjnego, z czym wiąże się gorsze rokowanie.

Dlatego zaleca się, aby wszyscy pacjenci kardiologiczni byli obserwowani pod kątem objawów depresyjnych w okresie zaostrzeń. Edukacja co do rozpoznawania tych objawów i radzenia sobie z nimi może mieć kluczowe znaczenie w powrocie do zdrowia.

Autorzy artykułu publikują wyniki australijskiego badania przeprowadzonego wśród 166 pacjentów kardiologicznych leczonych w dwóch szpitalach. W ciągu sześciu miesięcy pytano ich trzykrotnie o stan emocjonalny oraz preferencje dotyczące otrzymywania informacji o stanie zdrowia. 81 % badanych chorych chciałoby otrzymać informację czego mogą się spodziewać w swoim stanie emocjonalnym po epizodach kardiologicznych. Oczekiwaliby wskazówek w formie pisemnej jako broszur informacyjnych oraz ustnej od opiekujących się nimi lekarzy. Chcieliby otrzymać takie informacje w czasie pobytu w szpitalu lub wkrótce po jego opuszczeniu. Tylko 10 % spośród badanych chorych otrzymało oczekiwane informacje w odpowiednim czasie.

Opracowanie na podstawie : Australian Family Physician, listopad 2015

Marzena Firlej