Nagłe zatrzymanie krążenia nie zawsze takie nagłe – objawy zwiastujące u połowy pacjentów

Marijon E, Uy-Evanado A, Dumas F, et al. Warning symptoms are associated with survival from sudden cardiac arrest. Ann Intern Med 2015 online.

Zwiastunowe objawy ostrzegawcze, zwłaszcza ból w klatce piersiowej i duszność, pojawiają się u co drugiej osoby ciągu 4 tygodni poprzedzających nagłe zatrzymanie krążenia (NZK). Z reguły są one ignorowane, rzadko są powodem wezwania pomocy medycznej.

Takie wnioski płyną z dużego, prospektywnego badania kohortowego Oregon Sudden Unexpected Death, którego wyniki opublikowano w Annals of Internal Medicine.

Do analizy włączono dane 839 pacjentów z NZK w wieku 35-65 lat. Dane na temat objawów zwiastunowych zebrano na podstawie dokumentacji medycznej pogotowia, szpitala i lekarzy opieki podstawowej.

Co najmniej jeden objaw zwiastunowy stwierdzono u 430 pacjentów (51%) (mężczyźni 50%, kobiety 53%) w poprzedzających NZK 4 tygodniach. U 80% z nich rozpoczęły się one ponad godzinę przez NZK, a u 34% ponad dobę przed NZK. Najczęściej był to ból w klatce piersiowej (46%), duszność (18%), omdlenia i palpitacje (5%). U kobiet ból był rzadszy a duszność częstsza.

Tylko w przypadku 19% pacjentów z objawami zwiastunowymi zostało wezwane pogotowie. Przeżycie do wypisu ze szpitala wyniosło u nich 32,1% w porównaniu z 6% pacjentów, u których pogotowia nie wezwano. W analizie wieloczynnikowej wezwanie pogotowia zwiększało prawdopodobieństwo przeżycia prawie 5-krotnie (iloraz szans OR= 4.82, P<0.001).

Zdaniem jednego z autorów badania, Dr. Sumeeta Chugh (Cedars-Sinai Heart Institute, Los Angeles, California);

Pierwszym zaskoczeniem jest to, iż NZK może nie być tak nagłe jak myśleliśmy. Byliśmy zaskoczeni również faktem, że  objawy występowały nie tylko w ciągu 24 godzin poprzedzających NZK, ale też u części osób w ciągu 4 tygodni przed zdarzeniem.

W konkluzji autorów, objawy ostrzegawcze są częste przed wystąpieniem NZK, ale w większości przypadków ignorowane. Konieczne jest nowe podejście do krótkoterminowej prewencji NZK. Oczywiście wzywanie pogotowia do każdej osoby z bólem czy dusznością jest nierealne i niewskazane. Kolejnym krokiem powinno być bliższe określenie sytuacji najwyższego ryzyka – na podstawie profilu klinicznego, objawów, okoliczności ich wystąpienia.

Opracowano na podstawie: Annals Internal Medicine, 22 grudnia 2015

Marcin Kargul

 

Dodaj komentarz