Wydolność fizyczna w młodości a ryzyko sercowo-naczyniowe w późniejszym wieku – wyniki badania CARDIA

Ravi V. S i wsp. Association of fitness in young adulthood with survival and cardiovascular risk. The coronary artery risk development in young adults (CARDIA) study. JAMA Intern Med. Published online.

Wydolność krążeniowo-oddechowa (cardiorespiratory fitness CRF) jest definiowana jako to zdolność układu krążenia i oddechowego do dostarczania tlenu do mięśni szkieletowych podczas długotrwałego wysiłku fizycznego. Większa CRF związana jest ze zmniejszeniem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (CVD).

Większość dostępnych badań na temat korelacji CRF z przeżywalnością i ryzykiem CVD dotyczy dorosłych w średnim i starszym wieku. Z drugiej strony prewencja CVD powinna być rozpoczęta już w młodym wieku. Badanie CARDIA (The Coronary Artery Risk Development in Young Adults Study), którego wyniki opublikowano na łamach JAMA Internal Medicine, oceniło w długookresowej obserwacji związek CRF z okresu wczesnej dorosłości z przeżywalnością i ryzykiem sercowo-naczyniowym.

W tym prospektywnym badaniu 4872 dorosłych Amerykanów w wieku od 18 do 30 lat zostało poddanym testowi wydolnościowemu na bieżni ruchomej (próba wyjściowa) w latach 1985-86. Następnie, 7 lat później, 2472 osób z tej grupy (reprezentatywna próba) wykonało ponownie test. Test wydolnościowy składał się z 9 dwuminutowych etapów o rosnącym obciążeniu. Jako  wartość CRF przyjęto maksymalną długość wykonywania testu w minutach. Po 15, 20, 25 latach przeprowadzano badania obrazowe (TK, UKG).  Mediana czasu obserwacji wynosiła 26,9 lat.

W okresie obserwacji spośród badanych 4272 osób 273 (5,6%) zmarło, a 193 (4,0%) doznało incydentów sercowo-naczyniowych. Po całościowej analizie wykazano, że każda dodatkowa minuta trwania wyjściowego testu wiązała się z 15% niższym ryzykiem zgonu (współczynnik ryzyka [HR], 0.85; 95% CI, 0.80-0.91; P <0,001) i 12% niższym ryzykiem CVD (HR, 0,88; 95% CI, 0.81-0.96; P = 0,002).

Wyższe wyniki wyjściowej CRF były związane z niższym wskaźnikiem masy lewej komory i lepszym wskaźnikiem  globalnego odkształcenia włókien podłużnych   po okresie 25 lat. Wydolność fizyczna oraz jej zmiany nie były związane z zwapnieniem tętnic wieńcowych (coronary artery calcification, CAC). Skrócenie wykonania próby o 1 minutę w okresie 7 letnim wiązało się z 21% wzrostem ryzyka zgonu (HR, 1,21; 95% CI, 1.07-1.37; P = 0,002) oraz 20% wzrostem ryzyka CVD (HR, 1,20; 95% CI: , 1.06-1.37; P = 0,006).

A zatem wyższy poziom wyjściowej wydolności fizycznej oraz jej poprawa w okresie wczesnej dorosłości wiążą się z mniejszym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i śmiertelności w późniejszych latach. Wydolność i jej zmiany korelują z przerostem mięśnia sercowego i jego dysfunkcją, ale nie z CAC.

Podejmowanie regularnych starań w celu poprawy wydolności fizycznej u młodych dorosłych wydaje się odgrywać kluczową rolę w zapobieganiu chorobom układu krążeniu i przedwczesnej śmiertelności. Rolą lekarzy jest zwiększanie świadomości pacjentów dotyczącej aktywności fizycznej, a jak pokazuje badanie nacisk powinien być położony na osoby młode.

Opracowano na podstawie: JAMA Internal Medicine, 30 listopada 2015
Emilia Kudraszew

Dodaj komentarz