Agomelatyna u chorych z depresją w chorobie Parkinsona. Wpływ na sen i dysfunkcje motoryczne.

Asuncion Avilai wsp. Agomelatine for Depression in Parkinson Disease. Additional Effect on Sleep and Motor Dysfunction. J Clin Psychopharmacol. 2015;35(6):719-23.

Depresja i zaburzenia snu to najczęstsze oprócz dysfunkcji motorycznych objawy w chorobie Parkinsona. Ponieważ agomelatyna działa jako agonista receptorów MT1 i MT2 oraz antagonista receptorów 5HT2c przeprowadzono badanie, które miało na celu ocenę skuteczności agomelatyny w leczeniu depresji w przebiegu choroby Parkinsona oraz potencjalne zmiany w jakości snu i nasileniu objawów ruchowych.

Pacjenci ze zdiagnozowaną depresją w chorobie Parkinsona (duża depresja lub dystymia) byli leczeni przez 6 miesięcy agomelatyną a wyniki leczenia oceniano przy użyciu szeregu skal. Na początku leczenia i po 12 tygodniach wykonano całościową wideo – polisomnografię. Grupa, w której oceniano skuteczność leczenia liczyła 24 osoby (po 12 kobiet i mężczyzn). Do badania włączono 27 osób z czego jedna została wykluczona w pierwszym tygodniu ze względu na brak współpracy a dwie inne z powodu działań niepożądanych związanych z leczeniem (wysypka, nudności, ból i zawroty głowy).

Średni wiek chorych wynosił 75.2 lat, średni czas od zachorowania na chorobę Parkinsona 60 miesięcy. 21 pacjentów otrzymywało lewodopę, 11 agonistów dopaminy, 6 rasagilinę lub selegilinę. Średnia dawka agomelatyny na dobę to 25 mg przez 24 tygodnie. W czasie badania nie modyfikowano dawek leków dopaminergicznych.

Wśród leczonych chorych zaobserwowano istotną zmianę w 17 punktowej skali Hamiltona (z 21,33 do 12,33; P<0.0005). W kwestionariuszu zaburzeń snu w chorobie Parkinsona wykazano statystycznie istotną poprawę w każdej z podskal: sen nocny (P<0.005), sen nocny w ostatnim miesiącu (P<0.0005), senność w ciągu dnia (P<0.0005). Co zaskakujące, zmiany w podskali zaburzeń ruchowych w chorobie Parkinsona były także statystycznie istotne (P,0.0005). Okresowe ruchy kończyn i przebudzenia mierzone podczas polisomnografii zmniejszyły się znacząco (odpowiednio P<0.005 i P<0.05).

W podsumowaniu autorzy zwracają uwagę ,że zastosowanie agomelatyny u pacjentów z depresją w przebiegu choroby Parkinsona może mieć znaczący potencjał terapeutyczny ze względu na  działanie zarówno na objawy depresji i zaburzenia snu jak również możliwy dodatkowy korzystny efekt dotyczący redukcji objawów pozapiramidowych. Wyniki te powinny jednak zostać potwierdzone w badaniu randomizowanym w warunkach podwójnie ślepej próby.

Opracowanie na podstawie: Journal of Clinical Psychopharmacology, grudzień 2015

Marzena Firlej

Dodaj komentarz