PCI w stabilnej chorobie wieńcowej a rokowanie długoterminowe – wyniki przedłużonej obserwacji badania COURAGE

COURAGE Trial Investigators. Effect of PCI on Long-Term Survival in Patients with Stable Ischemic Heart Disease. N Engl J Med 2015; 373:1937-1946 (dostępny pełen tekst)

Przezskórna angioplastyka wieńcowa (percutaneous coronary intervention, PCI) w stabilnej chorobie wieńcowej zmniejsza objawy dusznicy ale w badaniach nie wykazano, aby poprawiała rokowanie. Nie wiadomo, czy PCI może przynieść taki efekt w długoterminowej obserwacji.

W 2007 roku opublikowano wyniki badania COURAGE (Clinical Outcomes Utilizing Revascularization and Aggressive Drug Evaluation), w którym u 2287 pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową porównano optymalną terapię zachowawczą (optimal medical therapy, OMT) z PCI+OMT. Przy medianie obserwacji wynoszącej 4,6 lat nie stwierdzono różnic pomiędzy grupami odnośnie pierwszorzędowego punktu końcowego złożonego ze śmiertelności całkowitej i zawałów niezakończonych zgonem. Nie wykazano także różnic w zakresie innych sercowo-naczyniowych punktów końcowych.

W listopadowym wydaniu NEJM opublikowano wyniki przedłużonej obserwacji badania COURAGE. Włączono do niej 1211 pacjentów (53% oryginalnej populacji), którzy wyrazili zgodę śledzenie ich losów na podstawie baz administracyjnych i numeru ubezpieczenia społecznego. Łączna obserwacja trwała do 15 lat (mediana 11,9 lat).

W czasie obserwacji wystąpiło 561 zgonów (180 podczas oryginalnego badania i 381 podczas przedłużonej obserwacji). Nie stwierdzono różnic pomiędzy grupami – w grupie PCI+OMT zmarło 284 osób (25%) a grupie OMT 277 (24%) (HR = 1.03; 95% CI 0.83 do 1.21; P = 0.76).
A zatem u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, potwierdzonymi objawami niedokrwienia i ryzykiem zgonu wynoszącym około 4% rocznie, nie wykazano różnic w długoterminowym przeżyciu pomiędzy początkową strategią leczenia przezskórną angioplastyką wieńcową w połączeniu z optymalną terapią zachowawczą a samą optymalną terapią zachowawczą.

Opracowano na podstawie: NEJM, 12 listopada 2015

Marcin Kargul