Ciśnienie skurczowe < 120 mm Hg jako cel leczenia nadciśnienia - czy nastąpi zmiana wytycznych? Wyniki badania SPRINT

The SPRINT Research Group. A Randomized Trial of Intensive versus Standard Blood-Pressure Control. NEJM online first (dostępny pełen tekst)

Dążenie do wartości ciśnienia skurczowego <120 mm Hg zamiast <140 mm Hg u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wiąże się z redukcją zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz zgonów ze wszystkich przyczyn – taki wniosek wypływa z oczekiwanych z największym zainteresowaniem wyników badania SPRINT (Systolic Blood Pressure Intervention Trial).

We wrześniu 2015 ujawniona została informacja o przedwczesnym zakończeniu badania SPRINT z uwagi na znaczące korzyści leczenia intensywnego, a 9 listopada pełne wyniki zostały zaprezentowane podczas kongresu AHA i opublikowane w New England Journal of Medicine.

Sponsorowane przez National Institutes of Health (NIH) badanie  objęło 9361 pacjentów z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, (ale bez cukrzycy lub udaru w wywiadzie) w 102 ośrodkach w USA i Portoryko. Włączano pacjentów z ciśnieniem skurczowym w zakresie 130-180 mm Hg, średnie wyjściowe ciśnienie skurczowe  wynosiło 139,7 mm Hg. Powyżej 75 lat miało 28%  badanych a 35% stanowiły kobiety.

Pacjentów zrandomizowano do grup intensywnego (cel <120 mm Hg) i standardowego (<140 mm Hg) leczenia hipotensyjnego. Wybór leków hipotensyjnych należał do badacza, badanie miało charakter otwarty. W grupach stosowano średnio 2,8 i 1,8 preparatów, uzyskując średnie wartości ciśnienia skurczowego odpowiednio 121.5 mm Hg i 134.6 mm Hg.

Zaplanowane na 5 lat badanie przerwano po medianie 3,26 lat obserwacji. W grupie leczonej intensywnie stwierdzono znaczącą redukcję pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego, składającego się z zawału, innego OZW, udaru, ostrej niewydolności serca i zgonu sercowo-naczyniowego (1.65%/rok vs. 2.19% /rok, hazard względny HR= 0.75; 95% CI 0.64 do 0.89; P<0.001). Również śmiertelność całkowita uległa redukcji w grupie intensywnego leczenia (155 vs 210 zgonów, HR= 0.73; 95% CI, 0.60 do 0.90; P = 0.003).

Nie zaobserwowano różnicy odnośnie działań niepożądanych łącznie, które wystąpiły odpowiednio u 38.3% i 37.1% pacjentów w grupie leczenia intensywnego i standardowego. W tej pierwszej znacząco częściej wystąpiły: niedociśnienie (2,4% vs 1,4%), omdlenia (2,3% vs 1,7%) oraz ostre uszkodzenie nerek lub niewydolność (4,1% vs 2,5%). Nie było różnicy odnośnie upadków z wyrządzeniem szkody.

A zatem wśród pacjentów z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym ale bez cukrzycy, cel leczenia < 120 mm Hg w porównaniu z < 140 mm Hg wiązał się z redukcją częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych zakończonych i niezakończonych zgonem o 25% oraz zgonów ze wszystkich przyczyn o 27%. W grupie leczonej intensywnie obserwowano znacząco wyższą częstość niektórych działań niepożądanych.

Opracowano na podstawie: NEJM, 9 listopada 2015

Marcin Kargul