Leczenie farmakologiczne uogólnionego zaburzenia lękowego u dorosłych – ostatnie doniesienia.

Jennifer A Reinhold & Karl Rickles.  Pharmacological treatment for generalized anxiety disorder in adults: an update. Expert Opin.Pgarmacother. (2015) 16(11):1669-81.

Umiarkowany odsetek odpowiedzi i remisji w leczeniu selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz serotoniny  i noradrenaliny (SNRI) w połączeniu z rosnącą ilością danych na temat przypuszczalnego przeszacowania dobrej tolerancji leków przeciwdepresyjnych w dostępnej literaturze doprowadziły do zmian w zwyczajach preskrypcyjnych w uogólnionym zaburzeniu lękowym. Brak dowodów, które potwierdzałyby wyższość standardowych terapii nad leczeniem lekami z grupy benzodiazepin (BDZ) zachęcił badaczy do ponownego przeglądu danych.

Przeszukiwania prowadzono w bazie MedLine, sprawdzając hasła: „zaburzenie lękowe uogólnione” i „leczenie”. Oprócz przeglądu kluczowej literatury autorzy włączyli także ostatnie badania dotyczące skuteczności nowych leków. Dodatkowo przeszukano dane porównujące skuteczność benzodiazepin ze standardowym leczeniem.
Najważniejsze wnioski:

– Aktualne wytyczne w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego rekomendują stosowanie leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI i SNRI.

– Strategie wzmocnienia niewystarczającej odpowiedzi obejmują optymalizację stosowanych dawek, zmianę leków w obrębie klasy terapeutycznej lub między klasami oraz augmentację dodatkowym lekiem.

– Zespół odstawienny po zaprzestaniu stosowania BDZ jest dobrze udokumentowany , chociaż leki z grupy SSRI mogą powodować podobne objawy szczególnie w przypadku nagłego przerwania leczenia.

– W literaturze istnieje niewiele doniesień na temat badań bezpośrednio porównujących skuteczność leczenia BDZ i rekomendowanymi lekami z grupy SSRI lub SNRI dlatego też nie ma odpowiedniej ilości danych dla poparcia BDZ jako leków pierwszego wyboru .

W oparciu o dostępne dane eksperci rekomendują jednak, aby wraz z lekami przeciwdepresyjnymi rozważyć benzodiazepiny jako możliwe leczenie pierwszego wyboru u wybranych chorych, zwłaszcza, że w porównaniu z lekami przeciwdepresyjnymi ich skuteczność może być zbliżona, tolerancja lepsza a objawy związane z przerwaniem leczenia podobne. Nowsze leki takie jak agomelatyna, wilazodon, wortioksetyna wydają się obiecującą opcją w leczeniu GAD, chociaż żaden z nich nie został jeszcze zarejestrowany  tym wskazaniu.

Opracowanie na podstawie: Expert Opinion on Pharmacotherapy, listopad 2015

Marzena Firlej