Porównanie paroksetyny i agomelatyny u pacjentów z depresją i cukrzycą typu 2- podwójnie ślepa randomizowana próba kliniczna.

Ruiying Kang i wsp. Comparison of paroxetine and agomelatine in depressed type 2 diabetes mellitus patients: a double-blind, randomized, clinical trial.Neuropsychiatr Dis Treat. 2015 ;11:1307-1311 (dostępny pełen tekst)

U 15% pacjentów chorujących na cukrzycę typu 2 występuje również depresja. Współwystępowanie zaburzeń depresyjnych i cukrzycy  wpływa zarówno na kontrolę cukrzycy jak i na jakość życia chorego. Ukazały się nawet badania wskazujące na wpływ depresji na patogenezę cukrzycy, uzasadniające, że zmiany biochemiczne zachodzące w depresji przez stymulację osi nadnercza- przysadka-podwzgórze powodują wzrost poziomu kortyzolu i wartości glukozy we krwi, co może skutkować cukrzycą. Mimo tego brak jasnych wytycznych dotyczących farmakoterapii pacjentów cierpiących na wymienione wcześniej choroby.

Na łamach „Neuropsychiatric Disease and Treatment” ukazało się badanie przeprowadzone przez naukowców chińskich, w którym porównywali oni skuteczność agomelatyny i paroksetyny w zakresie depresji i kontroli cukrzycy typu drugiego.

Przebadano 116 pacjentów chorujących na depresję i cukrzycę typu drugiego. Pacjentów losowo przydzielono do 2 grup: leczonych agomelatyną i leczonych paroksetyną. Pacjenci byli przebadani przy pomocy HDRS  (Skali Depresji Hamiltona) i Skali Lęku Hamiltona przed włączeniem do terapii oraz na koniec 6 i 12 tygodnia leczenia. Przed włączeniem do badania i na końcu zbadano poziom HbA1c  (hemoglobiny glikowanej), FPG (poziom glukozy na czczo) oraz zmierzono BMI. Odpowiedź na leczenie stwierdzano przy zmniejszeniu o co najmniej o 50% uzyskanego początkowo wyniku HDRS.

Kryteria odpowiedzi na leczenie zostały spełnione u 60,7% pacjentów leczonych paroksetyną i u 63,3% pacjentów leczonych agomelatyną. Odsetki remisji wynosiły odpowiednio: 39.3% i 43.3%. W odniesieniu do kontroli metabolicznej pacjentów, zanotowano brak znaczących różnic w pomiarach BMI i FPG, natomiast poziom HbA1c był  znacząco niższy dla pacjentów leczonych agomelatyną (7,21%), w porównaniu do chorych leczonych paroksetyną (7,61%).

Badanie wykazało, że oba leki mają podobną skuteczność w leczeniu depresji u pacjentów chorujących na cukrzycę typu 2, ale z przewagą dla agomelatyny, ze względu na niższą wartość hemoglobiny glikowanej. Wymagane są dalsze badania, do sprawdzenia i ewentualnego poparcia uzyskanych w tym badaniu wyników.

Opracowano na podstawie: Neuropsychiatric Disease and treatment, maj 2015

Magdalena  Wilk-Maciejewska