Nierozpoznane migotanie przedsionków i subkliniczne udary mogą być częste u chorych z niewydolnością serca z zachowaną funkcją skurczową

Cogswell RJ, Norby FL, Gottesman RF i wsp. High prevalence of subclinical cerebral infarctions in patients with heart failure with preserved ejection fraction. J Card Fail 2015; 21: S104–S105. Abstract 242

U pacjentów z migotaniem przedsionków (atrial fibrillation, AF) zaleca się stosowanie doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu prewencji udaru. Być może zalecenia te powinny być rozszerzone o nową grupę chorych.

Na kongresie Heart Failure Society of America 2015 zaprezentowano nową analizę badania kohortowego ARIC (Atherosclerosis Risk in the Community).

1527 uczestników badania podzielono na 4 grupy w zależności od tego, czy występowała u nich niewydolność serca z zachowaną funkcją skurczową (HFpEF, heart failure and preserved ejection fraction) oraz czy zdiagnozowano u nich AF. Badaniem MRI oceniano występowanie małych subklinicznych zmian o charakterze udaru mózgu.

 

  bez HFpEF, bez AF (n=1273) bez HFpEF,   AF  (n=53) HFpEF,   bez AF (n=167) HFpEF,   AF         (n=34)
subkliniczne udary w badaniu MRI (%) 17.3 24.5 29.3 23.5
OR (95% CI) 1.00 1.24 (0.64–2.40) 1.60 (1.08–2.36) 1.06 (0.46–2.46)

 

Najwyższą częstość przebytych subklinicznych udarów stwierdzono w grupie z HFpEF ale bez rozpoznanego wcześniej AF (29,3%). Sugeruje to, że przyczyną udarów może być nierozpoznane napadowe migotanie przedsionków.

U osób z subklinicznymi udarami stwierdzono pogorszenie funkcji poznawczych.

Zdaniem autorów, wielu pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną funkcją skurczową ma nierozpoznane napadowe migotanie przedsionków, które wiąże się z występowaniem subklinicznych udarów prowadzących do zaburzeń funkcji poznawczych. Wskazany może być skrining w kierunku napadowego AF nierozpoznanego podczas rutynowych wizyt.

Jak stwierdziła jedna z autorek, Dr Rebecca J Cogswell (University of Minnesota, Minneapolis, w uzupełnieniu obecnych starań o leczenie każdego pacjenta z AF doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi dla zapobiegania dużym, klinicznie bardzo poważnym udarom,

„być może powinniśmy także pomyśleć o prewencji mniejszych subklinicznych udarów, które jak wiemy powodują pogorszenie funkcji poznawczych”.

Opracowano na podstawie: Journal of Cardiac Failure, październik 2015

Marcin Kargul