Wiek kalendarzowy a „wiek serca” w populacji USA

Quanhe Yang i wsp. Vital Signs: Predicted Heart Age and Racial Disparities in Heart Age Among U.S. Adults at the State Level. MMWR 2015 Vol. 64 (dostępny pełen tekst)

Choroby sercowo-naczyniowe w dalszym ciągu są główną przyczyną chorobowości i śmiertelności w USA (ok. 800 000 zgonów rocznie).

Skale oceny ryzyka sercowo-naczyniowego, jak skala Framingham, na podstawie czynników ryzyka określają bezwzględne ryzyko wystąpienia epizodu w określonym czasie. Jest to jednakże koncepcja epidemiologiczna, która może być trudna do interpretacji przez laików i tym samym może nie spełniać odpowiedniej roli motywującej do zmiany trybu życia i przestrzegania zaleceń lekarskich.

W 2008 badacze Framingham Heart Study zaproponowali koncepcję „wieku serca” (spotyka się też określenie „wiek naczyniowy”), w której indywidualne zagrożenie zestawione jest z osobą o optymalnym profilu ryzyka. Pacjent może otrzymać informację o wieku w jakim musiałby być „optymalny pacjent”, aby jego ryzyko wynikające tylko z wieku było równe aktualnemu ryzyku pacjenta, a więc informację o „wieku swojego serca”.

Autorzy z Centers for Disease Control and Prevention opublikowali pracę oceniającą średnie różnice pomiędzy wiekiem serca a wiekiem kalendarzowym w populacji USA w wieku 30-74 lata, na podstawie danych z rejestrów Behavioral Risk Factor Surveillance System z lat 2011 i 2013. Analizowano także dysproporcje związane z rasą, czynnikami socjodemograficznymi i regionalnymi. Do oceny ryzyka użyto skali Framingham (non–laboratory based Framingham Risk Score)

Przebadano 236 101 mężczyzn i 342 424 kobiet, średni wiek kalendarzowy wynosił odpowiednio 47.8 and 47.9 lat, a wiek serca 55.6 i 53.3 lat, tzn. był wyższy o 7.8 i 5.4 lat.

Wskazuje to, że ogółem u 69.1 miliona Amerykanów w tej grupie wiekowej (43.7%) wiek serca jest wyższy o co najmniej 5 lat.

Dysproporcje były największe u Afroamerykanów, zależały od czynników socjodemograficznych i regionalnych (najmniejsze w Utah, największe w Mississipi).

Zdaniem autorów, powszechne stosowanie oznaczenia wieku serca może uprościć komunikację i zmotywować pacjentów do prozdrowotnych zachowań, może także skłonić lokalne społeczności do wprowadzania działań wspierających zdrowie sercowo-naczyniowe. Kontrola czynników ryzyka pozwala uniknąć 3 na 4 zawałów i udarów. Kalkulator wieku serca można znaleźć na stronie http://www.cdc.gov/heartdisease/heartage.htm

Opracowano na podstawie:  Morbidity and Mortality Weekly Report, 1 września 2015

Marcin Kargul