Jak w praktyce poprawić efektywność leczenia nadciśnienia tętniczego? Symulacje w populacji USA

V. Vontil i wsp. Simulating strategies for improving control of hypertension among patients with usual source of care in the United States: The Blood Pressure Control. J Gen Intern Med 2015;30(8):1147

Zgromadzone  dane z systematycznie przeprowadzonych badań epidemiologicznych i klinicznych stwarzają szansę wykorzystania ich do modelowania procesów zdrowotnych w dużych populacjach. Pozwalają również odpowiedzieć na pytanie co zrobić, aby poprawić skuteczność dotychczasowych metod postępowania.

Właśnie w tym duchu na łamach Journal of General Internal Medicine przedstawiono pracę w której symulowano wpływ zmian w systemie opieki zdrowotnej u osób z nadciśnieniem tętniczym na efektywność leczenia. Nadciśnienie tętnicze jest jednym z ważniejszych i częstszych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, którego efektywna terapia i redukcja wartości RR <140/90 mm Hg zmniejsza śmiertelność sercowo-naczyniową, chorobowość z powodu udarów mózgu, niewydolności serca i choroby niedokrwiennej serca.

Pomimo postępów ostatnich lat, właściwy poziom kontroli nadciśnienia tętniczego w populacji USA zawiera się w przedziale 50-60%. Autorzy prezentowanego artykułu w oparciu o model matematyczny, posługując się danymi z rejestrów NHANES i badań klinicznych leków hipotensyjnych, oceniali wpływ częstości wizyt, intensyfikacji leczenia farmakologicznego oraz stopnia przestrzegania zaleceń terapii przez pacjentów na roczne efekty leczenia u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Analizę prowadzono dla  utworzonej na podstawie rejestrów kohorty 25 000 osób z niekontrolowanym nadciśnieniem. Oceniano hipotetyczny efekt 3 scenariuszy: poprawy o  10% i 50% wobec stanu dotychczasowego oraz osiągnięcia  idealnego  poziomu  poszczególnych elementów opieki nad chorymi. Idealny model opieki zakładał kontrolne wizyty po 4 tygodniach, zwiększenie intensywności leczenia u 100% niekontrolowanych pacjentów i optymalne przestrzeganie zaleceń przez pacjentów. W takiej sytuacji po 52 tygodniach właściwą kontrolę uzyskano by  u 95% osób. Największy udział miała w tym intensyfikacja leczenia farmakologicznego, następnie właściwa częstość wizyt, a najmniejszy udział w praktyce zależał od poprawy przestrzegania zaleceń lekarskich przez pacjentów.

Przedstawiony model opieki wskazuje na priorytety w organizowaniu opieki medycznej u chorych z nadciśnieniem tętniczym: przede wszystkim konieczność intensyfikacji leczenia, przy zwiększonej częstości wizyt. W zintegrowanym systemie zdrowotnym jakimi są: Kaiser Permanente i Veterans Health Administration właściwe poziomy kontroli ciśnienia tętniczego osiągnięto w praktyce u 75% osób dorosłych z nadciśnieniem tętniczym.

Opracowano na podstawie: Journal of General Internal Medicine, sierpień 2015
Marek Kowrach