Wpływ tiazydów i diuretyków tiazydopodobnych na śmiertelność i ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych – przegląd systematyczny i meta-analiza

Olde Engberink RHi wsp. Effects of Thiazide-Type and Thiazide-Like Diuretics on Cardiovascular Events and Mortality.  Systematic Review and Meta-Analysis. Hypertension. 2015; 65: 1033-1040

Diuretyki tiazydowe/tiazydopodobne są szeroko stosowane jako leki pierwszego wyboru w nadciśnieniu tętniczym. W 2011 r. liczba przepisanych opakowań w USA przekroczyła 48 milionów.

Wykazano, że jako grupa diuretyki tiazydowe/tiazydopodobne zmniejszają śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zarówno w monoterapii, jak również w skojarzeniu z B-blokerami, ACEi lub antagonistami wapnia. Ze względu na strukturę molekularną diuretyki  można podzielić na tiazydy właściwe (,,thiazid type”; TT) i diuretyki tiazydopodobne (,,thiazide-like”; TL). Do grupy TT zaliczamy hydrochlorotiazyd, chlorotiazyd, trichlormetiazyd i bendroflumetiazyd, przedstawicielami grupy TL są m.in. indapamid i chlortalidon.

Diuretyki z grupy TL mają dłuższy okres półtrwania w porównaniu do TT, pojawiają się również dane mówiące o dodatkowym korzystnym wpływie tej grupy leków na ryzyko sercowo-naczyniowe.

W Hypertension ukazały się wyniki meta-analizy, której autorzy porównali wpływ leków TT i TL na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz ryzyko kardiologiczne pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Do analizy włączono 21 badań klinicznych, z okresem obserwacji powyżej 1 roku, w których porównywano leki z grup TT bądź TL z placebo lub innymi lekami hipotensyjnymi (> 480 000 pacjento-lat obserwacji). Wpływ na ryzyko kardiologiczne skorygowano o wiek, płeć, pochodzenie etniczne oraz wpływ na ciśnienie tętnicze ( z uzyskanych rezultatów wynikało, że im wyższa redukcja ciśnienia tym korzystniejszy wpływ na ryzyko kardiologiczne, p<0,001).

Tak przeprowadzona analiza udowodniła wyższość diuretyków z grupy TL nad TT. Diuretyki TL cechowały się o 12% korzystniejszym wpływem na skorygowane ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (p=0,049) i o 21% wyższą redukcją skorygowanego ryzyka rozwinięcia niewydolności serca (p=0,023). W odróżnieniu od TT, w przypadku TL wykazano zmniejszenie śmiertelności całkowitej w porównaniu z placebo (ryzyko względne RR, 0.84 [0.74–0.96]).  Częstość występowania działań niepożądanych w obu grupach leków nie różniła się istotnie.

Na podstawie otrzymanych danych, autorzy zauważają, że stosowanie leków tiazydopodobnych przyniesie więcej korzyści pacjentom leczonym z powodu nadciśnienia u których lekarz rozważa włączenie diuretyku.

Opracowano na podstawie: Hypertension, Maj 2015
Łukasz Jankowski

Dodaj komentarz