Nowe amerykańskie wytyczne leczenia nadciśnienia u pacjentów z chorobą wieńcową.

Jennings JL. A New Guideline on Treatment of Hypertension in those with Coronary Artery Disease. Scientific Statement From the American Heart Association, American College of Cardiology, and American Society of Hypertension about Treatment of Hypertension in Patients with Coronary Artery Disease. Heart Lung Circ. 2015;24:1037–1040

Edytorial pisma Heart, Lung and Circulation poświęcony jest nowym wytycznym leczenia nadciśnienia u osób z chorobą wieńcową (coronary artery disease, CAD), ogłoszonym przez American Heart Association, American College of Cardiology i American Society of Hypertension. Wytyczne są aktualizacją zaleceń z 2007 roku, w oparciu o nowe dane kliniczne.

Z praktycznego punktu widzenia najważniejszą zmianą jest rekomendacja ogólnego celu leczenia hipotensyjnego na poziomie < 140/90 mm Hg (klasa zaleceń i poziom wiarygodności danych 1A), a nie 130/80 mm Hg jak poprzednio. Cel < 130/80 mm Hg utrzymano dla niektórych sytuacji klinicznych w CAD (stan po zawale, udarze lub TIA, miażdżyca tętnic szyjnych lub obwodowych, tętniak aorty) ale z dowodami ocenionymi poniżej 1A.

Od wielu lat toczy się dyskusja, czy zależność miedzy wartościami ciśnienia tętniczego (zwłaszcza rozkurczowego) a wskaźnikami chorobowości i śmiertelności ma kształt krzywej J. Pytanie pozostaje otwarte, ale istnieją mocne przesłanki, że zjawisko to może dotyczyć przede wszystkim osób z CAD, co było przyczyną wspomnianej zmiany celów leczenia.

Zgodnie z wytycznymi, jeśli występują bóle dławicowe lekami pierwszego rzutu są beta-blokery (1A). Inhibitory ACE są wskazane w CAD u pacjentów po zawale, z cukrzycą, z upośledzeniem funkcji skurczowej lub z przewlekłą chorobą nerek (przy przeciwwskazaniach lub nietolerancji ACE-I – sartany) (1A). Również dowody na zastosowanie diuretyków tiazydowych i tiazydopodobnych określono jako 1A.

W przypadku przeciwwskazań lub nietolerancji beta blokerów mogą być zastosowane niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem – z wyjątkiem chorych z dysfunkcją lewej komory) (klasa 2a, poziom B).

W przypadku braku kontroli ciśnienia lub dławicy przy leczeniu pierwszego rzutu zaleca się dodanie długodziałajacego dihydropirydynowego blokera kanału wapniowego (2a,B).

Zdaniem autora komentarza wytyczne są odzwierciedleniem bieżącej praktyki, skupiają się na farmakologii bez uwzględnienia w wystarczającym stopniu leczenia niefarmakologicznego. Niektóre kwestie, jak np. optymalny poziom obniżenia ciśnienia, w dalszym ciągu nie są wystarczająco przebadane.

Opracowano na podstawie: Heart, Lung and Circulation, listopad 2015

Marcin Kargul