Jak poprawić rokowanie w nagłym zatrzymaniu krążenia – dane z USA

Lance B.Becker; Top P. Aufderheide; Robert Graham. Strategies to Improve Survival From Cardiac Arrest. A Report From the Institute of Medicine. JAMA online

Ostatnio amerykański Institute of Medicine (IOM) ogłosił raport ,,Strategie poprawiające przeżycie po nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK): czas na działanie”, któremu poświęcony jest komentarz JAMA.

Szacuje się, że około 600 000 osób każdego roku w Stanach Zjednoczonych doświadcza zatrzymania krążenia a współczynnik przeżywalności w pozaszpitalnym NZK wynosi średnio mniej niż 6%. W przypadku szpitalnych zatrzymań krążenia procent ten jest większy – 24%, niemniej jednak wciąż niski. Odsetki te różnią się dla poszczególnych społeczności i różnych szpitali. Po wprowadzeniu kompleksowego programu edukacyjno-zdrowotnego w  King County w stanie Washington, współczynnik przeżywalności w pozaszpitalnym NZK w mechanizmie migotania komór, do którego doszło w obecności świadków, wyniósł 62%. Złożone kwestie społeczne, polityczne i praktyczne przyczyniły się do sytuacji, w której zgon w przebiegu NZK wydaje się być akceptowaną normą.  Niemniej jednak dostępne są strategie umożliwiające poprawę efektów zdrowotnych związanych z tymi zdarzeniami.

Raport IOM proponuje  zalecenia oparte na dowodach naukowych:

1. Dokładne zbieranie i rozpowszechnianie danych o nagłym zatrzymaniu krążenia – krajowy rejestr NZK
2. Poprawa świadomości społeczeństwa. Skuteczna resuscytacja w warunkach pozaszpitalnych wymaga bezzwłocznej prawidłowej reakcji świadków – rozpoznania NZK, wezwania służb medycznych, rozpoczęcia resuscytacji, użycia defibrylatora, jeśli jest dostępny. Obecnie w  znaczącej większości NZK świadkowie zdarzenia nie udzielają prawidłowej pomocy. Bardzo niewielki odsetek społeczeństwa USA jest przeszkolony w zakresie resuscytacji.

3. Wzmocnienie służb ratownictwa medycznego w skali ogólnokrajowej zarówno w kwestiach merytorycznych, jak i organizacyjnych.
4. Zaktualizowanie krajowych standardów akredytacyjnych dla konkretnych instytucji opieki zdrowotnej.
5. Wdrażanie programów poprawy jakości w organizacjach i instytucjach ochrony zdrowia.
6. Zwiększenie finansowania badań w dziedzinie resuscytacji.
7. Przyśpieszenie implementacji istniejących skutecznych terapii w NZK.

Raport IOM podkreśla, że ,,istnieje narodowy obowiązek, aby znacznie zwiększyć prawdopodobieństwo przeżycia i zminimalizować neurologiczne dysfunkcje w następstwie zatrzymania krążenia”. Realizacja założeń ujętych w raporcie pozwoli na podjęcie skoordynowanych wspólnych działań służących poprawie rokowania pacjentów z nagłym zatrzymaniem krążenia.

Opracowane na podstawie: JAMA, 1 lipca 2015
Emilia Kudraszew

Dodaj komentarz