Antagoniści receptora NMDA w leczeniu depresji – artykuł przeglądowy

Stwierdzono, że pojedyncza subanestetyczna dawka ketaminy  wykazuje szybki i silny efekt przeciwdepresyjny.

Nicolas D. Iadarola i wsp. Ketamine and other N-methyl-D-aspartate receptor antagonists in the treatment of depression: a perspective review, LINK: Ther Adv Chronic Dis 2015;6:97 (dostępny pełen tekst)

Aktualnie stosowane leki w terapii depresji nawracającej i choroby afektywnej dwubiegunowej wywierają działanie przeciwdepresyjne po pewnym czasie, co wiąże się z cierpieniem i upośledzeniem funkcjonowania pacjentów. Co więcej, jak wykazały badania prowadzone w warunkach rzeczywistej praktyki klinicznej, skuteczność tych leków jest ograniczona. Większość dostępnych leków działa poprzez mechanizmy aminergiczne, agonistyczne lub antagonistyczne, z różnym powinowactwem dla serotoniny, noradrenaliny i dopaminy.

W ostatnich latach wiele uwagi wzbudza system glutaminergiczny. Stwierdzono, że pojedyncza subanestetyczna dawka ketaminy, będącej niekompetytywnym antagonistą receptora N-metylo-D-asparaginowego (N-methyl-D-aspartate, NMDA ), wykazuje szybki i silny efekt przeciwdepresyjny.

Spostrzeżenie to leżało u podstaw licznych badań przedklinicznych analizujących glutaminergiczne mechanizmy działania przeciwdepresyjnego. Ujawniły one zwiększoną plastyczność synaps/synapsogenezę za pośrednictwem różnych zmian na poziomie molekularnym i komórkowym.

Inne leki o działaniu antagonistycznym wobec receptora NMDA są w fazie badań przedklinicznych i klinicznych. Wydają się one mieć nieco słabsze działanie przeciwdepresyjne, ale inne potencjalnie korzystne właściwości, np. mniej działań niepożądanych o charakterze psychomimetycznym i dysocjacyjnym.

Opracowane na podstawie: Internet / Maj 2105
Marcin Sokołowski