Hipoglikemia i hiperglikemia jako przyczyny hospitalizacji w USA w okresie 1999-2011

K.J. Lipska i wsp – National trends in US hospital admissions for hyperglycemia and hypoglycemia among medicare beneficiaries, 1999 to 2011 LINK: JAMA Intern Med. 2014;174:1116

Badania kliniczne dotyczące cukrzycy wskazują, że dwa przeciwstawne bieguny terapii hipoglikemizującej (hipo- i hiperglikemia) wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań. Dotyczy to zarówno powikłań o charakterze mikroangiopatii i makroangiopatii.

Zasada normalizacji glikemii w celu ograniczenia zależnych od wysokich stężeń glukozy powikłań ma swoją długą i dobrze udokumentowaną historię. Jej efektem ubocznym stała się hipoglikemia, która w ostatnich latach stanowi nie tylko marker, ale patofizjologicznie powiązany element takich niekorzystnych zdarzeń u chorych na cukrzycę jak: zawał mięśnia serca, udar mózgu, pogorszenie przebiegu retinopatii. Wobec takich obserwacji sugeruje się, aby w wybranych grupach osób jako cele terapeutyczne dopuszczać wyższe stężenia glukozy.

Autorzy przedstawionej na łamach JAMA Internal Medicine pracy zbadali liczbę i trend hospitalizacji w okresie 1999-2011 z powodu hipoglikemii i hiperglikemii wśród osób ubezpieczonych w ramach Medicare. Grupę analizowaną stanowiły ponad 33 miliony osób powyżej 65 roku życia. Częstość hospitalizacji z powodu hiperglikemii uległa redukcji w omawianym okresie o 38,6%  z poziomu 114/100000 osobolat do  poziomu 70/100000 osobolat. Odmienny trend stwierdzono dla wskaźników hospitalizacji z powodu hipoglikemii, gdzie częstości uległy zwiększeniu o 11,7% z poziomu 94/100000 osobolat do poziomu 105/100000 osobolat.

Chorobowość z powodu cukrzycy w omawianym okresie wzrosła z 13,9% na 18,2%. Przy uwzględnieniu tego faktu częstość hospitalizacji z powodu hiperglikemii i hipoglikemii wśród samych chorych na cukrzycę szacunkowo zmalała o odpowiednio 55,2% i 9,5%.

Wyróżniono również grupy ryzyka. Osoby powyżej 75 roku życia charakteryzowało dwukrotnie większe ryzyko hipoglikemii, natomiast osoby rasy czarnej, w odniesieniu do białej, charakteryzowało 4-krotnie wyższe ryzyko hipo- i hiperglikemii. Skojarzone z epizodem hipoglikemii i hiperglikemii wskaźniki śmiertelności w okresie 30-dniowym i rocznym uległy redukcji w zakresie 13%-25%.

Autorzy w konkluzji podkreślają, że hipoglikemia  w chwili obecnej zaczyna w porównaniu z hiperglikemią stanowić większy problem dla systemów opieki zdrowotnej.

Opracowane na podstawie: JAMA / Lipiec 2014
Marek Kowrach