Wpływ trimetazydyny na dolegliwości dławicowe i budowę lewej komory u pacjentów z cukrzycą i chorobą wielonaczyniową, leczonych wszczepieniem DES: jednoośrodkowe badanie randomizowane

Xiaohan Xu i wsp – Effect of Trimetazidine on Recurrent Angina Pectoris and Left Ventricular Structure in Elderly Multivessel Coronary Heart Disease Patients with Diabetes Mellitus After Drug-Eluting Stent Implantation: A Single-Centre, Prospective, Randomized, Double-Blind Study at 2-Year Follow-Up LINK: Clin Drug Investig. 2014;34:251

Przezskórna interwencja wieńcowa jest bezpiecznym i skutecznym sposobem terapii choroby wieńcowej, jednak część chorych po rewaskularyzacji wciąż doświadcza dolegliwości dławicowych. Szczególnie dotyczy to chorych z cukrzycą, u których zmiany w naczyniach są rozsiane, dotyczą także gałęzi dystalnych  oraz mniejszych naczyń.

W Clinical Drug Investigation ukazała się praca oryginalna, w której badacze analizowali wpływ trimetazydyny na nasilenie dławicy piersiowej oraz funkcję lewej komory serca u chorych z cukrzycą i prawidłową frakcją wyrzutową (EF%), poddanych zabiegowi wszczepienia stentu uwalniającego lek (DES) z powodu wielonaczyniowej choroby wieńcowej. Badanie przeprowadzono w Pekinie. Do analizy włączono 510 pacjentów w wieku >65 lat z cukrzycą i współistniejącą chorobą wieńcową, u których pomiędzy styczniem a wrześniem 2010 wykonywano implantację DES. Po zabiegu chorych randomizowano do grupy przyjmującej placebo lub do grupy przyjmującej trimetazydynę w dawce 20 mg trzy razy dziennie. Wszyscy pacjenci otrzymywali także konwencjonalną terapię choroby wieńcowej. Chorych obserwowano przez okres 2 lat. Pierwszorzędowym punktem końcowym było wystąpienie dławicy piersiowej, dokonywano także oceny echokardiograficznej serca, w tym oceny EF%, wymiarów końcowoskurczowego (LVESD) i końcoworozkurczowego (LVEDD) lewej komory.

W okresie obserwacji pacjenci otrzymujący trimetazydynę istotnie rzadziej zgłaszali nawrót dolegliwości dławicowych lub ich nasilenie (28,2% vs 37,6%, p=0,024), rzadziej występowało u nich tzw. nieme niedokrwienie mięśnia serca (34,5% vs 45,9%, p=0,009), osoby leczone trimetazydyną nie uskarżające się na dolegliwości dławicowe miały również istotnie wyższą przeżywalność w porównaniu do analogicznych pacjentów z grupy placebo. W grupie przyjmującej trimetazydynę parametry lewej komory  w okresie obserwacji były stabilne, natomiast uległy pogorszeniu w grupie placebo, a obserwowane pogorszenie było istotne statystycznie (LVEF: 66,07 ±4,04 % versus 61,94 ± 3,05 %; LVEDD: 48,07 ± 4,43 versus 51,25 ± 3,57 mm; LVESD: 30,81 ± 4,27 mm versus 33,48 ± 3,02 mm, dla wszystkich parametrów p<0,01). Jedynym wyjątkiem był parametr E/A który uległ pogorszeniu w obu obserwowanych grupach, pozostając nieznacznie wyższym w grupie otrzymującej trimetazydynę, ale zależność ta nie była istotna statystycznie. Nie obserwowano istotnych różnic między grupami w  zakresie śmiertelności ogólnej, ryzyku zawału serca, incydentów naczyniowo-mózgowych a także konieczności kolejnej interwencji wieńcowej.

Opisywane badanie wykazało, że dodanie trimetazydyny do konwencjonalnej terapii choroby wieńcowej u chorych z cukrzycą po wszczepieniu DES może przynosić tym chorym istotne korzyści, m.in. wpływać ochronnie na lewą komorę spowalniając pogarszanie się jej funkcji i struktury oraz zmniejszać częstość i nasilenie objawów dławicowych

Opracowane na podstawie: Internet / Kwiecień 2014
Łukasz Jankowski

Dodaj komentarz