Renoprotekcyjny efekt działania leków blokujących oś renina-angiotensyna-aldosteron u pacjentów z zaawansowaną przewlekłą niewydolnością nerek, nadciśnieniem tętniczym i niedokrwistością

Ta-Wei Hsu i wsp – Renoprotective Effect of Renin-Angiotensin-Aldosterone System Blockade in Patients With Predialysis Advanced Chronic Kidney Disease, Hypertension, and Anemia LINK: JAMA Intern Med. 2014;174:347

Na łamach European JAMA Internal Medicine ukazały się wyniki prospektywnego, kohortowego badania oceniającego stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny (ACEIs/ARBs) u chorych niedializowanych z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek (stadium 5).

Wiele danych wskazuje na korzystny efekt obu tych grup leków u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek. Wciąż nie wiadomo jednak czy utrzymywanie tego leczenia w schyłkowej fazie choroby, w okresie przeddializacyjnym jest wskazane.

Na Tajwanie, skąd pochodzi cytowana praca, wszyscy pacjenci z poziomem kreatyniny co najmniej 6 mg/dL (odpowiadającym GFR <15 mL/min/1.73 m2) i hematokrytem poniżej 28% są leczeni preparatem stymulującym erytropoezę dla utrzymania hematokrytu nie przekraczającego wartości 36%. W czasie od 1 stycznia 2000 do 30 czerwca 2009 roku takich chorych wyselekcjonowano i włączono do analizy (n=28 497). Wyodrębniono 2 grupy chorych – przyjmujących (n=14 117) i nieprzyjmujących (n=14 380) ACEIs/ARBs.

W czasie obserwacji wynoszącym średnio 7 miesięcy, 20 152 pacjentów (70.7%) wymagało przewlekłej dializoterapii, a 5696 (20.0%) zmarło przed zastosowaniem takiego leczenia. Przyjmowanie ACEIs/ARBs wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka przewlekłej dializoterapii (wskaźnik hazardu HR, 0.94 [95% przedział ufności CI, 0.91-0.97]) oraz zmniejszeniem ryzyka złożonego punktu końcowego (zgon lub dializoterapia) (HR 0.94 [CI, 0.92-0.97]). Korzyść ze stosowania ACEIs/ARBs dotyczyła zarówno mężczyzn jak i kobiet, pacjentów z cukrzycą, chorobą wieńcową, przebytym udarem, nowotworem i bez takich rozpoznań. W porównaniu z osobami nieleczonymi ACEIs/ARBs osoby leczone miały wyższy wskaźnik hospitalizacji związanej z hiperkaliemią, nie wpływało to jednak w sposób istotny na ryzyko zgonu (HR, 1.03 [95%CI, 0.92-1.16]; P =0.30).

W podsumowaniu autorzy stwierdzają, że w ciężkiej niewydolności nerek stosowanie ACEIs/ARBs wiąże się ze zmniejszeniem (łącznie) ryzyka zgonu i zastosowania dializoterapii o 6%. Podczas ich stosowania należy jednak pamiętać zwiększonym ryzyku wystąpienia hiperkaliemii.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / Marzec 2014
Magdalena Lipczyńska