Zmiany w jakości opieki i rokowaniu chorych z niewydolnością serca w populacji duńskiej w latach 2003-2010 – badanie kohortowe

Anne Nakano i wsp – Trends in quality of care among patients with incident heart failure in Denmark 2003u20132010: a nationwide cohort study LINK: BMC Health Services Research 2013;13:391 (dostępny pełen tekst)

Niewydolność serca (HF) jest chorobą o złym rokowaniu. W ostatnich latach towarzystwa naukowe opracowały liczne zalecenia, dotyczące zasad postępowania  w HF, których celem jest usystematyzowanie i poprawa leczenia tej grupy chorych. Obecnie jednak dysponujemy jedynie nielicznymi danymi, dotyczącymi zgodności codziennej praktyki lekarskiej ze standardami postępowania.

Ostatnio opublikowano wyniki pracy, analizującej zmiany zachodzące w opiece nad chorymi z HF w Danii. Celem badania było oszacowanie zmian od czasu przeprowadzenia programu IMPROVEMENT (od około roku 2003). Na podstawie rejestrów krajowych, wytypowano 24504 pacjentów z HF zarejestrowanych w latach 2003-2010, oceniając zmiany w opiece nad tą grupą chorych oraz śmiertelność jednoroczną. Średni wiek badanej populacji wynosił ok. 71 lat, a odsetek mężczyzn 64%. Przebyty zawał stwierdzano u 33%, a nadciśnienie tętnicze u 34%.

Na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdzono istotny postęp w stosowaniu zaleconych metod postępowania. Częstość wykonywania badania echo wzrosła z ok. 63% do ok. 90% , natomiast stosowanie klasyfikacji NYHA  z 29% do ok. 86%. W odniesieniu do farmakoterapii, w badanym okresie stosowanie inhibitorów osi renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) utrzymywało się na porównywalnym poziomie (92-93%), natomiast leki beta adrenolityczne stosowane były zdecydowanie częściej, zmiana z ok. 73% do ok. 88% . Zwiększyła się także z 49% do 81% częstość uczestnictwa chorych w programach edukacyjnych. Ponadto chorzy z HF częściej byli kierowani na sesje treningowe (aktywność fizyczna), zmiana z 6% do 23%. Wszystkie zmiany, poza inhibitorami osi RAA, były istotne statystycznie.

Do najważniejszych spostrzeżeń należało stwierdzenie poprawy rokowania w tej populacji. W badanym okresie śmiertelność 1-roczna obniżyła się istotnie z 20,5% do 12,9% (skorygowane zmniejszenie ryzyka zgonu o 21%). Podsumowując, w latach 2003-2010 dokonał się znaczący postęp w jakości opieki nad chorymi z HF z jednoczesną poprawą rokowania.

Opracowane na podstawie: Internet / Październik 2014
Tomasz Rywik