Skrining raka szyjki macicy – rzadszy, ale celniejszy

Xian Wen Jin, Andrea Sikon i Belinda Yen-Lieberman – Cervical cancer screening: less testing, smarter testing LINK: Clev Clinic J Med 2011;78:737 (dostępny pełen tekst)

W Cleveland Clinic Journal of Medicine warto zwrócić uwagę na obszerny artykuł przeglądowy podsumowujący zmiany poglądów na temat skriningu raka szyjki macicy.

Ostatnie lata są okresem rosnącego przekonania o zasadności wydłużenia odstępów pomiędzy kolejnymi badaniami przesiewowymi oraz rutynowego oznaczania wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) w ramach skriningu. To przekonanie zyskało odzwierciedlenie w wytycznych Amerykańskiego Towarzystwa Położniczo-Ginekologicznego (ACOG) z 2009 roku.

W dokumencie zmieniono na 21 lat dolną granicę  wieku kobiet, u których należy wykonywać badania przesiewowe (wcześniej zalecano ich rozpoczęcie do 3 lat od inicjacji seksualnej lu nie później niż w wieku 21 lat) . Pomiędzy 21 a 30 rokiem życia skrining powinien polegać na wykonywaniu testu metodą Papanicolau co 2 lata, a nie tak jak wcześniej, rokrocznie. Powyżej 30 roku życia uzupełnieniem cytologii powinno być badanie na obecność HPV. Skojarzenie tych dwóch badań przekłada się na możliwość rozrzedzenia odstępów pomiędzy kolejnymi etapami skriningu do 3 lat.

Alternatywą dla tej strategii może być wykonywanie wyłącznie testu metodą Papanicolau co 3 lata u tych kobiet, u których wyniki 3 kolejnych badań wykonywanych wcześniej tą techniką były prawidłowe.

Dostępne szczepienia przeciw HPV zapobiegają infekcji jedynie wybranymi spośród 18 onkogennych szczepów HPV, zatem ograniczają, ale nie likwidują ryzyko nowotworu. Z tego powodu podany schemat badań przesiewowych dotyczy także kobiet, które poddane zostały szczepieniom przeciwko HPV.

Skrining, uwzględniający testy w kierunku HPV, powinien zakończyć się w wieku 65-70 lat u kobiet z 3 ujemnymi wynikami kolejnych testów metodą Papanicolau i bez nieprawidłowości w wynikach badań przesiewowych z minionych 10 lat.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / Listopad 2011
Krzysztof Kurek