Jak leczyć chorych z zawałem serca w wieku podeszłym? Dane z Kanady

Maude Page i wsp – Temporal trends in revascularization and outcomes after acute myocardial infarction among the very elderly LINK: CMAJ 2010;182:1415 (dostępny pełen tekst)

W związku ze starzeniem się populacji gwałtownie rośnie częstość występowania chorób sercowo-naczyniowych. Tymczasem wiele pytań dotyczących leczenia dużej grupy starszych chorych z ostrymi zespołami wieńcowymi pozostaje bez odpowiedzi. Szczególnie dużo kontrowersji budzi zastosowanie w tej populacji procedur inwazyjnych.

Warto w tym kontekście zwrócić uwagę na publikację pracy Page’a i wsp. na łamach Canadian Medical Association Journal, oceniającej zmiany w leczeniu (przede wszystkim w stosowaniu procedur inwazyjnych),  starszych chorych z zawałem serca. Analizą objęto 29750 pacjentów w wieku 80 lat i starszych hospitalizowanych z powodu pierwszego w życiu zawału serca w kanadyjskiej prowincji Quebec w okresie od marca 1996 do marca 2007 roku.

W badanej grupie przezskórnej interwencji na naczyniach wieńcowych (PCI) w ciągu 30 dni od rozpoznania zawału serca poddano 3683 (12.4%) chorych, a pomostowaniu aortalno-wieńcowemu (CABG) w ciągu 90 dni od rozpoznania zawału serca 743 (2.5%) chorych.

Analiza trendów czasowych od 1996 do 2007 roku wykazała wzrost liczby PCI z 2.2% do 24.9% oraz CABG z 0.8% do 3.1%. Zmiany dotyczyły także leczenia farmakologicznego. Liczba pacjentów otrzymujących inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory antagonistów receptora angiotensyny, leki przeciwpłytkowe (aspiryna/klopidogrel/tiklopidyna), beta-blokery i statyny była istotnie wyższa w latach 2003-2006 aniżeli w latach 1996-1999 (p<0,001).

Zmiany dotyczyły także chorób współistniejących. W porównaniu do lat 1996-1999, w latach 2003-2006 zaobserwowano wzrost częstości występowania cukrzycy, hiperlipidemii, nowotworów, przewlekłej niewydolności nerek i nadciśnienia tętniczego, zmniejszyła się natomiast częstość występowania zastoinowej niewydolności serca, udaru i przejściowego ataku niedokrwiennego mózgu.

Co ważne, roczna śmiertelność zmalała istotnie w grupie chorych poddanych rewaskularyzacji (46.5% w okresie 1996-1999 v. 40.9% w okresie 2003-2006, p<0.001), pozostała natomiast niezmieniona w grupie chorych nie poddanych PCI ani CABG.

A zatem na przestrzeni 11 lat odnotowano 12-krotny wzrost liczby PCI u starszych chorych z zawałem serca, który z pewnością wpłynął na poprawę przeżywalności tej populacji pomimo obserwowanego wzrostu częstości występowania chorób towarzyszących. Opłacalność bardziej agresywnego postępowania wymaga jednak dalszych analiz ekonomicznych.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 21 wrzesnia 2010
Justyna Rybicka