Sitagliptina i eksenatyd – analiza opłacalności

A. Sinha i wsp – Costs and consequences associated with newer medications for glycemic control in type 2 diabetes LINK: Diabetes Care 2010;33:695

Nowe leki przeciwcukrzycowe nie są oceniane w długotrwałych badaniach klinicznych –  o wprowadzeniu ich na rynek decyduje działanie hipoglikemizujące i akceptowalny profil  działań niepożądanych. Ponieważ brakuje wyników odległych obserwacji, na łamach Diabetes Care zaprezentowano pracę, która w oparciu o matematyczne modelowanie przebiegu choroby przedstawia analizę opłacalności stosowania nowych preparatów.

Badacze analizowali koszty przyjmując za perspektywę całe życie pacjentów, u których cukrzycę typu 2 wykryto w wieku 25-64 lat. Posługując się modelowaniem matematycznym prognozowano przebieg powikłań cukrzycy i ich wpływ na jakość życia. Przyjęto zasadę, że za redukcję występowania powikłań odpowiada nie specyfika leku, ale jego wpływ hipoglikemizujący. W analizie uwzględniono działania niepożądane i wpływ sposobów podawania leków na jakość  życia chorych. W przypadku, gdy lek pierwszego rzutu tj. metformina nie zapewniała właściwej kontroli glikemii do terapii dołączano drugi lek, porównując zastosowanie glibenklamidu, jako klasycznego leku referencyjnego, oraz nowych preparatów –  sitagliptyny i eksenatydu.

Przy podobnych prognozowanych korzyściach terapeutycznych (wynikających z obniżenia glikemii)  nie wykazano istotnej przewagi nowych leków hipoglikemizujących.  Koszt stosowania sitagliptyny i eksenatydu przez całe życie był, w odniesieniu do glibenklamiu, większy o odpowiednio 20 213$ i 23 849$. Wyliczony inkrementalny współczynnik efektywności kosztów na rok uzyskanego życia skorygowanego o jego jakość (QALY) wyniósł dla sitagliptyny 169 572$. Koszt ten był jeszcze wyższy dla eksenatydu – co spowodowane było to wysoką ceną leku, koniecznością podawania we wstrzyknięciach i dużą częstością działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Autorzy pracy stwierdzili zatem, że wysokie koszty stosowania nowych leków hipoglikemizujących znalazłyby uzasadnienie jedynie wówczas, gdyby w badaniach klinicznych potwierdzono ich większą skuteczność w prewencji powikłań cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / kwiecień 2010
Marek Kowrach