Skuteczność leczenia hipotensyjnego a masa ciała- nowe wyniki badania PROGRESS

Sebastien Czernichow i wsp – Impact of blood pressure lowering on cardiovascular outcomes in normal weight, overweight, andobese individuals the perindopril protection against recurrent stroke study trial LINK: Hypertension 2010; 55:1193

Ocenia się, że  ponad 1,1 miliarda ludzi na świecie jest otyłych. Z piśmiennictwa wynika, że ze wzrostem indeksu masy ciała (BMI) wiąże się wzrost ciśnienia tętniczego. W niektórych pracach wykazano,  że związek pomiędzy nadciśnieniem tętniczym a chorobami układu sercowo-naczyniowego lub udarem mózgu jest silniejszy u osób otyłych, w porównaniu z osobami szczupłymi.

W Hypertension opublikowano dodatkowe wyniki analizy danych pochodzących z badania PROGRESS (Perindopril Protection Against Recurrent Stroke Study), w których oceniono wpływ obniżania ciśnienia tętniczego na występowanie poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, w tym udarów mózgu, w zależności od BMI. Badaniem objęto grupę 6105 osób z naczynio-pochodnymi chorobami mózgu (udar lub TIA w wywiadzie), których losowo przydzielono do grupy peryndoprylu (z ewentualnym dołączeniem indapamidu) lub placebo.

Skuteczność hipotensyjna terapii opartej na peryndoprylu okazała się być niezależna od wyjściowego BMI. Korzystny wpływ leczenia na główne incydenty sercowo-naczyniowe również nie zależał od BMI. Redukcja ryzyka wynosiła 22%, 33%, 31% i 26%, odpowiednio dla kwartyli BMI <23,1 kg/m2, 23,1-25,3 kg/m2, 25,4-27,8 kg/m2 oraz ≥ 27,8 kg/m2 (p = 0,16 dla heterogenności grup). Podobne zależności zaobserwowano dla udarów mózgu, niezależnie od ich typu (niedokrwienny i krwotoczny) (p ≥ 0,07 dla heterogenności grup). Aktywne leczenie zmniejszało ryzyko wystąpienia udaru o 20-41%, w tym udaru krwotocznego o 31- 79%, a niedokrwiennego o 19-40%.

Wyniku nie zmieniło przyjęcie tradycyjnego podziału otyłości, tzn. BMI <25 kg-m2, 25-29 kg/m2 i ≥ 30 kg/m2. Jednak, co bardzo istotne, osoby otyłe były w większym stopniu zagrożone zachorowaniem na  udar mózgu (odsetek w grupie placebo w trakcie pięciu lat obserwacji wynosił od 17% dla osób najszczuplejszych, do 19 % dla osób najbardziej otyłych) i wystąpieniem incydentów sercowo-naczyniowych (odsetek w okresie 5 lat obserwacji od 23,7% dla osób najszczuplejszych, do 26,7% dla osób najbardziej otyłych). Stąd też wskaźnik NNT (number needed to treat) mieścił się w granicach odpowiednio od 42 do 13 (udar mózgu) i od 18 do 13 (incydenty sercowo-naczyniowe), a najniższe wartości NNT dotyczyły osób z najwyższym BMI.

Zdaniem autorów wyniki analizy wskazują na porównywalną skuteczność aktywnego leczenia  w redukcji ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych i udaru mózgu. Biorąc jednak pod uwagę wyższe wyjściowo ryzyko sercowo-naczyniowe w grupie osób otyłych, właśnie ta grupa będzie odnosić większe, bezwzględne korzyści z leczenia.

Opracowane na podstawie: Hypertension / maj 2010
Tomasz Rywik