Częste spożywanie posiłków w fast-foodach jest czynnikiem ryzyka przyrostu masy ciała i cukrzycy typu 2

Arne Astrup – Super-sized and diabetic by frequent fast-food consumption? Lancet 2005;365:4
Niedawno na ekrany kin wszedł film zatytułowany „Super Size Me”. Jego bohater przez 30 dni stołował się wyłącznie w restauracjach McDonald`s, zjadając codziennie trzy posiłki. Po tym eksperymencie ważył o 11 kg więcej.

W jednym z ostatnich wydań The Lancet opublikowano wyniki oryginalnej pracy, która potwierdza obserwacje poczynione przez filmowców. Autorzy z USA przeprowadzili wieloletnie badanie obserwacyjne i stwierdzili, że częste spożywanie posiłków w tego typu restauracjach wiąże się z większym przyrostem masy ciała (o 4.5 kg w ciągu 15 lat, w porównaniu z osobami, które rzadko stołowały się w fast-foodach) i większą opornością na insulinę (o 104% w ciągu 15 lat). Za częstych klientów fast-foodów uznawano osoby, które stołowały się tam co najmniej 3-krotnie w ciągu tygodnia.

Autor komentarza, Arne Astrup, zachowuje naukowy dystans do wyników badania. Zwraca uwagę na stosunkowo małą liczebność badanej grupy (n = 3031) i ograniczenia metodyczne pracy. Zauważa, że słabością badania obserwacyjnego jest niemożność wykazania zależności przyczynowo-skutkowej między badanymi parametrami. Z drugiej strony, zwraca uwagę na szereg ważnych argumentów przemawiających za istnieniem takiej zależności.

Wiadomo, że zwolennicy fast-foodów częściej oglądają telewizję, piją więcej alkoholu i spożywają więcej pokarmów wysokotłuszczowych i ubogobłonnikowych. Potwierdzono, że zamiłowanie do fast-foodów rośnie wraz z wielkością porcji, a ta zwiększyła się 2-5 krotnie w ciągu ostatnich 50 lat. „Szybkie posiłki” cechuje wysoka gęstość kaloryczna, oceniana na 1100 kJ/100g (gęstość energetyczna zalecanej diety wynosi 525 kJ/100g).

Podsumowując, posiadamy podstawy aby twierdzić, że częste korzystanie z fast-foodów jest czynnikiem ryzyka przyrostu masy ciała i cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2005-01-01