Rak i stres psychospołeczny: często razem

H., K., van Halteren i wsp. – Cancer and psychosocial distress: frequent companion Lancet 2004;364:824
We wrześniowym numerze The Lancet van Halteren i wsp. skomentowali wyniki opublikowanego w tym roku w British Journal of Cancer kanadyjskiego projektu autorstwa L. Carlsona.

Do badania włączono wszystkich pacjentów z rakiem powyżej 18 roku życia, którzy zgłosili się do szpitala w przeciągu miesiąca. Większość pacjentów cierpiała na raka piersi, prostaty, jelita grubego lub płuc. Z tej grupy 90% (n=2776) wypełniło kwestionariusz przygotowany w celu wychwycenia objawów związanych ze stresem psychospołecznym.

37% pacjentów okazało się być w silnym stresie. Występowały u nich objawy somatyzacyjne, lęk i depresja. Objawy takie były bardziej typowe dla młodszych pacjentów, kobiet, mniejszości etnicznych i osób z niższymi dochodami oraz dłuższym czasem trwania choroby nowotworowej. 30% pacjentów nie wiedziało o możliwości uzyskania pomocy psychologicznej, a 44% świadomie z tej opieki nie korzystało.

Uzyskane przez autorów wyniki są w opinii komentatorów gorsze od oczekiwanych. Pozostaje pytanie dlaczego stres psychospołeczny u pacjentów cierpiących z powodu nowotworów jest tak niezauważanym zjawiskiem? Dlaczego pacjenci nie chcą korzystać ze wsparcia psychologicznego? Komentatorzy stawiają hipotezę, że prawdopodobnie pacjenci nie wierzą w skuteczność wsparcia psychologicznego, bo tak naprawdę niewiele wiedzą na ten temat. Być może wiąże się to ze zbyt małą ofertą szpitali w tym zakresie. Ich zdaniem należałoby w związku z tym opracować schematy postępowania z pacjentami cierpiącymi z powodu nowotworów i zagrożonych stresem psychospołecznym.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2004-09-04