Ryzyko sercowo-naczyniowe po zawale serca – wyniki obserwacji odległej

Tomas Jernberg i wsp – Cardiovascular risk in post-myocardial infarction patients: nationwide real world data demonstratethe importance of a long-term perspective LINK: Eur Heart J 2015

Na łamach European Heart Journal ukazały się wyniki retrospektywnej, kohortowej analizy łączącej dane dotyczące chorobowości, śmiertelności i farmakoterapii u chorych po zawale serca, dostępne w narodowym rejestrze szwedzkim.

Autorzy we wstępie zauważają, że poprawa przeżywalności chorych ze świeżym zawałem serca prowadzi do wzrostu liczebności populacji chorych stabilnych – tzn. takich, u których bezpośrednio po ostrym zawale nie występują kolejne incydenty. W krajach Europy Północnej tacy chorzy po początkowym pobycie w szpitalu pozostają zwykle pod opieką lekarzy pierwszego kontaktu, nie mając zapewnionej długoterminowej opieki specjalistycznej.

Dane dotyczące tak zdefiniowanej, stabilnej populacji po zawale serca są ograniczone i dotyczą  wybranych populacji uczestniczących w badaniach klinicznych. Celem prezentowanej analizy było zatem przedstawienie odległego ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u wszystkich chorych hospitalizowanych z powodu zawału serca, w tym w podgrupie bez kolejnych incydentów w ciągu pierwszego roku obserwacji. W grupie tej oceniono także wpływ konwencjonalnych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

Z grupy 108 315 chorych przyjętych do szpitala z zawałem serca od czerwca 2006 roku do lipca 2011, w tydzień po wypisie ze szpitala przy życiu pozostawało 97 254 (89.8%) chorych. Częstość występowania podstawowego punktu końcowego, składającego się z niezakończonych zgonem zawałów serca, niezakończonych zgonem udarów oraz zgonów sercowo-naczyniowych, oceniono dla pierwszych 365 dni od zawału oraz od dnia 366 do zakończenia obserwacji.

Ryzyko wystąpienia złożonego punktu końcowego wyniosło 18.3% w ciągu pierwszych 365 dni. Czynnikami ryzyka jego wystąpienia były m.in.: wiek [60–69 vs <60 lat: HR (95% CI): 1.37 (1.30–1.45); 70–79 vs <60 lat: 2.13 (2.03–2.24), wcześniej przebyty zawał serca [1.44 (1.40–1.49)], udar [1.49 (1.44–1.54)], cukrzyca [1.37 (1.34–1.40)], niewydolność serca  [1.57 (1.53–1.62)] oraz nie wykonanie zabiegu rewaskularyzacji  w trakcie wyjściowego zawału serca [1.88 (1.83–1.93)].

U chorych, u których złożony punkt końcowy nie wystąpił w ciągu pierwszych 365 dni, ryzyko jego wystąpienia w ciągu kolejnych 36 miesięcy wyniosło 20.0%, przy niezmienionych czynnikach ryzyka.

W konkluzji autorzy pracy postulują zatem konieczność długotrwałego nadzoru nad chorymi po zawale serca, bowiem w kolejnych latach od zawału co piąty z nich doznaje kolejnego incydentu sercowo-naczyniowego.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / Styczeń 2015
Magdalena Lipczyńska