Działania uboczne leków jako przyczyna przerwania leczenia przeciwdepresyjnego

A. Balikci i wsp – Side effects that cause noncompliance to antidepressant medications in the course of outpatient treatment LINK: Bulletin of Clinical Psychopharmacology 2014;24:69 (dostępny pełen tekst)

Autorzy z Turcji na łamach Bulletin of Clinical Psychopharmacology przedstawili pracę, w której oceniali działania uboczne jako przyczynę zaprzestania terapii lekami przeciwdepresyjnymi.

Problem jest istotny, ponieważ od 30% do 83% osób, które rozpoczynają leczenie lekami przeciwdepresyjnymi przerywa terapię, najczęściej w pierwszym miesiącu ich stosowania. Przyczyny, które składają się na powyższą decyzję są zróżnicowane i obejmują m.in. relacje pacjent-lekarz,  odczucie poprawy klinicznej czy działania uboczne leków.

Autorzy zbadali 264 pacjentów z depresją, zaburzeniami lękowymi, somatyzacją, którzy zaprzestali leczenia lekami przeciwdepresyjnymi z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. 72,3% badanych przerywało leczenie z powodu nieskuteczności działania leku, cech właściwych samej chorobie lub pacjentowi, a także złej komunikacji na linii lekarz pacjent. 26,8% badanych przerywało to leczenie z powodu działań niepożądanych leków, 20,4% czyniło tak w grupie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz 30,7% w grupie inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny.

Do najczęstszych działań ubocznych związanych z nieprzestrzeganiem zasad leczenia należały: przyrost masy ciała (7,5%), lęk (4,9%), zaburzenia funkcji seksualnych (4,9%), zawroty głowy (4,9%), bezsenność (3,0%), nudności (3,0%), sedacja (2,6%), świąd (2,3%), wzrost apetytu (1,1%), zaparcia (1,1%). Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne częściej powodowały sedację, kołatania serca, zaparcia, natomiast inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny bezsenność, lęki, nudności. Większość badanych przerywało leczenie w okresie 3 miesięcy, a w przypadku działań ubocznych leków najczęściej dochodziło do przerwania terapii w pierwszym miesiącu.

Dla przestrzegania zasad leczenia niezbędna jest właściwa komunikacja lekarza z pacjentem i uświadomienie mu, że leczenie będzie wywierać korzystne efekty po upływie pewnego czasu. W przypadku depresji ostry okres leczenia powinien objąć 6-8 tygodni, a następnie 4-9 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji, by zminimalizować szansę nawrotu choroby.

Opracowane na podstawie: Internet / 2014
Marek Kowrach