Zaburzenia funkcji poznawczych w depresji i chorobie Alzheimera

Narahyana Bom de Araujo i wsp – Impaired cognition in depression and Alzheimer (AD): a gradient from depression to depression in AD LINK: Arq Neuropsiquiatr 2014;671 (dostępny pełen tekst)

Na łamach Arquivos de Neuro-Psiquiatria ukazała się praca Narahyana Bom de Araujo i wsp. dotycząca zaburzeń funkcji poznawczych w  depresji i chorobie Alzheimera.

Celem pracy była ocena funkcji poznawczych u starszych chorych z dużym epizodem depresyjnym (major depression, MD), chorobą Alzheimera (Alzheimer’s disease, AD) i depresją w chorobie Alzheimera (DAD). Do analizy włączono 212 pacjentów w wieku powyżej 60 lat, 61 pacjentów miało MD, 46 – AD, 43 – DAD, 62 stanowiło grupę kontrolną zdrowych osób.

Badanych poddawano testom: Mini Mental State Examination, testowi 15 słów Reya, testowi figury Reya-Osterrietha, testowi digit-span, podobieństw, łączenia punktów, płynności słownej i Stroopa. Depresję oceniano przy pomocy skali depresji Hamiltona. W analizie statystycznej wykazano model ANOVA i analizę wielowariantową, w celu porównania wyników testów w poszczególnych grupach badanych.

W porównaniu do pacjentów z depresją uwaga, pamięć, szybkość postrzegania i przypominania sobie była istotnie wyższa w grupie kontrolnej. Pacjenci w grupie kontrolnej mieli istotnie wyższe wskaźniki we wszystkich testach funkcji poznawczych z wyjątkiem uwagi w porównaniu do chorych z AD. Płynność słowna, pamięć, szybkość przetwarzania informacji i myślenie abstrakcyjne było istotnie lepsze w grupie kontrolnej. Ogólny stan funkcji poznawczych był lepszy u chorych z AD niż u pacjentów z DAD, wszystkie inne składowe poznawcze były podobne. Podsumowując, gradient funkcji poznawczych obniża się od grupy kontrolnej do chorych z MD i AD, najgorsze wyniki osiągnęli chorzy z DAD.

Opracowane na podstawie: Internet / Wrzesień 2014
Magdalena Wiśniewska