Czestość choroby dwubiegunowej wśród chorych z dużym epizodem depresyjnym

Inoue T i wsp – Prevalence and predictors of bipolar disorders in patients with a major depressive episode: The Japanese epidemiological trial with latest measure of bipolar disorder (JET-LMBP). LINK: J Affect Disord. 2014;174C:535 (dostępny pełen tekst)

U chorych  z rozpoznanym dużym epizodem depresyjnym  (major depressive episode, MDE) kluczowe znaczenie  ma wczesne rozpoznanie ewentualnej choroby afektywnej dwubiegunowej (bipolar disorder, BD)  i wdrożenie odpowiedniego leczenia (leki stabilizujące nastrój, leki przeciwpsychotyczne). W Japonii przeprowadzono przekrojowe, wieloośrodkowe badanie epidemiologiczne mające ocenić częstość choroby dwubiegunowej wśród pacjentów z MDE oraz jej predyktory.

Do badania włączono 448 osób z MDE, u które zostały zbadane przy pomocy  kwestionariusza  Mini-International Neuropsychiatric Interview. Rozpoznanie BD opierało się na kryteriach klasyfikacji DSM-IV-TR.

Chorobę dwubiegunową stwierdzono u 114 pacjentów (25,4%) a u pozostałych 334 (74,6%) rozpoznano  duże zaburzenie depresyjne (major depressive disorder, MDD). W analizie wieloczynnikowej  pięć czynników, które wiązały się istotnie z BD: związana ze stosowaniem leków przeciwdepresyjnych zmiana fazy na manię/hipomanię; depresja mieszana; dwa lub więcej epizodów depresji w poprzedzającym roku;  wczesny pierwszy epizod depresji (<25 lat) oraz próby samobójcze w wywiadzie. 

Zdaniem autorów czynniki te mogą być pomocne przy różnicowaniu dużego zaburzenia depresyjnego i choroby dwubiegunowej.

Opracowane na podstawie: Journal of Affective Disorders / Grudzień 2014
Marcin Sokołowski

Dodaj komentarz