Receptory opioidowe kappa- rola w patogenezie depresji i uzależnień

Lalanne L i wsp – The kappa opioid receptor: from addiction to depression, and back. LINK: Front Psychiatry. 2014;5:170 (dostępny pełen tekst)

Współwystępowanie kilku zaburzeń  jest poważnym problemem w psychiatrii, ponieważ związane jest  z bardziej nasilonymi objawami, dłuższym czasem trwania choroby oraz większym obciążeniem finansowym. Z tego powodu  określenie  wspólnych mechanizmów patofizjologicznych różnych zaburzeń, które często  współistnieją, stanowi ważny krok w kierunku poprawy opieki psychiatrycznej.

Omawiany artykuł   przeglądowy autorzy  poświęcili  częstemu skojarzeniu uzależnień i depresji. Wskazują oni na liczne przesłanki z badań  przedklinicznych sugerujące kluczową rolę receptora opioidowego  kappa (kappa opioid receptor, KOR), składnika opioidowego układu neuromodulatorowego, w  dwóch procesach: mechanizmie nagrody oraz  regulacji nastroju.

Aktualne dane sugerują, że KOR moduluje nakładające się sieci neuronalne łączące monoaminergiczne jądra pnia mózgu ze strukturami układu limbicznego przodomózgowia. Właściwości nagradzające  zarówno substancji odurzających, jak i naturalnych bodźców, a także  neurobiologiczne skutki  stresujących bodźców   silnie oddziałują na  związane z KOR szlaki sygnałowe. W modelach  uzależnień aktywność KOR  jest wzmacniana przez bodźce stresujące i ma wpływ na  reakcje poszukiwania środka uzależniającego oraz zjawisko nawrotu uzależnienia. W patomechanizmie depresji, szlaki sygnałowe związane z KOR reagują na różne bodźce stresujące  i pośredniczą w powstawaniu  reakcji o o charakterze rozpaczy  (despair-like responses ). A zatem receptor opioidowy  kappa może być czynnikiem  łączącym omawiane psychopatologie.

Opracowane na podstawie: Internet / 8 grudnia 2014
Marcin Sokołowski

Dodaj komentarz