Jak poprawić jakość opieki nad pacjentami z sepsą?

Cooke C, Iwashyna T – Sepsis Mandates Improving Inpatient Care While AdvancingQuality Improvement LINK: JAMA 2014;312:1397

W trakcie ostatniej dekady w  Stanach Zjednoczonych nastąpiła istotna poprawa jakości opieki nad pacjentami hospitalizowanymi. Ryzyko zgonu wewnątrzszpitalnego dla chorych z ostrym zawałem serca spadło o jedną trzecią. Podobnie istotnie poprawiła się opieka nad chorymi z niewydolnością serca lub zapaleniem płuc – częstymi przyczynami hospitalizacji. Do obserwowanych zmian znacząco przyczynił się  system rozliczania świadczeń zdrowotnych w USA, premiujący ośrodki osiągające lepsze efekty lecznicze, a także krajowy system raportowania świadczeń zdrowotnych i protokoły postępowania opracowane przez Federalną Agencję Zdrowia (Centers for Medicare & Medicaid Services).

W Journal of American Medical Association ukazał się komentarz amerykańskich intensywistów dotyczący jakości leczenia chorych z sepsą oraz możliwości opracowania krajowego protokołu postępowania w tym schorzeniu. Podkreślają oni, że sepsa stała się główną przyczyną zgonów wewnątrzszpitalnych w USA (niektóre dane mówią nawet o 50% zgonów), jednak jedynie 1/3 chorych z sepsą jest optymalnie leczona. Proponują rozwiązania systemowe mające prowadzić do ograniczenia zgonów z powodu sepsy, jak również związanych z nią kosztów.

Na początku należy opracować dokładną, swoistą definicję sepsy, jak również dokładny sposób wyceny procedur z nią związanych, tak aby zdobyć dokładne dane statystyczne, jednocześnie nie powodując nadrozpoznawalności (co stałoby się prawdopodobne przy zbyt wysokiej wycenie). Kluczowe jest raportowanie przez szpitale przypadków chorych z sepsą, a także opracowanie skorygowanego o inne czynniki 30-dniowego ryzyka zgonu z powodu sepsy dla każdej placówki. Ważne jest też opracowanie dokładniejszego schematu postępowania pozwalającego na wykluczenie sepsy u konkretnego chorego.

Brak tych danych jest  czynnikiem poważnie ograniczającym użyteczność zunifikowanego protokołu postępowania w sepsie. Dane literaturowe (w tym wyniki badania ProCESS) dowodzą, że wczesne wykrywanie, odpowiednia antybiotykoterapia oraz agresywna płynoterapia pozwalają w dużej części zmniejszyć śmiertelność z powodu sepsy. Należy przykładać szczególną wagę i promować tak przedstawiony, optymalny sposób.

Autorzy podkreślają rolę klinicystów, będących podstawą systemu ochrony zdrowia, w opiece nad chorymi z sepsą. Ważne jest jednak stworzenie na bazie dostępnych danych statystycznych łatwego i przejrzystego standardu postępowania, którym mogliby się oni posługiwać.

Opracowane na podstawie: JAMA / 8 października 2014
Łukasz Jankowski