Iwabradyna we wstrząsie kardiogennymi – opis przypadku

I. Bonadei i wsp – Ivabradine during cardiogenic shock: a clinical case and review of the literature LINK: Heart and Lung 2014 online

W Heart and Lung ukazał się artykuł włoskich autorów z Brescii, omawiający zastosowanie iwabradyny u osoby we wstrząsie kardiogennym. Prezentowany przypadek dotyczył 83 letniej pacjentki z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, która została przyjęta do oddziału intensywnej terapii z rozpoznaniem ostrego zespołu wieńcowego z uniesieniem ST (OZW-STEMI).

Przy przyjęciu stwierdzono tachykardię zatokową 130/min oraz ciśnienie 80/50 mm Hg. Klinicznie chora była 4 klasie Killipa. Po włączeniu dobutaminy i dopaminy u chorej założono kontrapulsację wewnątrzaortalną oraz wykonano angiografię tętnic wieńcowych stwierdzając 75% zwężenie w ujściu pnia lewej tętnicy wieńcowej. Wykonano pierwotną angioplastykę zwężenia z założeniem stentu metalowego.

Po zabiegu ciśnienie tętnicze wzrosło do 95/55 mm Hg, a częstość rytmu zwolniła się do 125/min. W badaniu echo zaobserwowano hipokinezę ściany przednio-bocznej oraz umiarkowaną niedomykalność mitralną i podwyższone ciśnienie w t. płucnej (ciśnienie skurczowe 45 mm Hg). W dalszym etapie włączono dożylnie furosemid oraz rozpoczęto podawanie iwabradyny w dawce 5 mg 2 x dziennie.

Uzyskano stopniową stabilizację, zmniejszono dawki amin presyjnych, eksplantowano kontrapulsację. Po 48 godzinach od włączenia iwabradyny uzyskano zwolnienie częstości rytmu do 80/min oraz ciśnienie tętnicze 110/80. W trakcie dalszej obserwacji odstawiono aminy presyjne, nie stwierdzając żadnych powikłań.

W omówieniu przypadku autorzy podkreślają, że u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym zwolnienie częstości rytmu serca może być korzystne m.in. poprzez zmniejszenie zapotrzebowania tlenowego i poprawę perfuzji mięśnia sercowego. Biorąc pod uwagę, że leki beta adrenolityczne są przeciwwskazane u chorych we wstrząsie kardiogennym, iwabradyna może odgrywać znacząca rolę w terapii tej grupy pacjentów. Dodatkowo stosowanie amin we wstrząsie sprzyja tachyarytmii, co jest niewątpliwie niekorzystne w tej sytuacji. Można przypuszczać, że zastosowanie iwabradyny pozwoli ograniczyć stosowanie amin oraz konieczność założenia kotrapulsacji. Ponadto, na co zwracają uwagę autorzy pracy, w badaniach eksperymentalnych z indukowanym OZW-STEMI wcześniejsze zastosowanie iwabradyny pozwoliło na ograniczenie martwicy oraz na poprawę perfuzji mięśnia.

Dysponujemy jedynie nielicznymi danymi odnośnie przydatności iwabradyny stosowanej u ludzi we wstrząsie kardiogennymi. Dotychczas opublikowano pojedyncze prace dotyczące tego zagadnienia. Podsumowując, wydaje się że istnieją poważne przesłanki patofizjologiczne uzasadniające stosowanie iwabradyny w tej grupie chorych, a po uzyskaniu właściwych dowodów klinicznych zalecenia dotyczące przeciwwskazania tego leku w sytuacji niestabilności hemodynamicznej mogą zostać zmienione.

Opracowane na podstawie: Internet / Sierpień 2014
Tomasz Rywik